دیوان عالی آمریکا سیاست خارجی ترامپ را تضعیف کرد: بدون تعرفه، چگونه با کشورها تعامل خواهد کرد؟

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

دیوان عالی آمریکا سیاست خارجی ترامپ را تضعیف کرد: بدون تعرفه، چگونه با کشورها تعامل خواهد کرد؟

در یک تحول قضایی قابل توجه، دیوان عالی ایالات متحده اعلام کرد که بخش قابل توجهی از تعرفه‌های وضع شده توسط دولت رئیس‌جمهور دونالد ترامپ بر کشورهای مختلف، غیرقانونی است. این رأی که کارشناسان آن را "خنثی‌سازی مؤثر تعرفه‌ها به عنوان یک سلاح ژئواقتصادی" توصیف کرده‌اند، ضربه بزرگی به یکی از برجسته‌ترین ابزارهای سیاست خارجی ترامپ وارد می‌کند. این تصمیم چشم‌انداز دیپلماسی اقتصادی آمریکا را اساساً تغییر می‌دهد و سؤالات حیاتی را در مورد مسیر آینده روابط بین‌المللی ایالات متحده تحت رهبری او مطرح می‌سازد.

سیاست خارجی رئیس‌جمهور ترامپ با رویکرد متمایزی مشخص شده است که می‌توان آن را با شعار "بلند صحبت کن و یک چماق بزرگ حمل کن" خلاصه کرد. این "چماق" اغلب به شکل تعرفه تجلی یافته است - ابزاری که او به طور قاطعانه برای تهدید متحدان، منزوی کردن دشمنان و وادار کردن کشورهای دیگر به امتیازات سیاسی و اقتصادی، اغلب در مورد مسائلی که تنها به طور جانبی به تجارت مربوط می‌شدند، استفاده کرد. از تهدید به وضع تعرفه بر کشورهای اروپایی به دلیل امتناع از پیوستن به ابتکار "شورای صلح"، تا وضع مالیات بر برزیل پس از پیگرد قانونی یکی از متحدان ایدئولوژیکش، و تهدید هند به دلیل خرید نفت روسیه، تعرفه‌ها به ابزاری چندمنظوره در زرادخانه دیپلماتیک ترامپ تبدیل شدند. این اقدامات اغلب به دلیل ناکامی‌های ادعایی در مهار جریان فنتانیل یا عدم رعایت سیاست‌های اخراج توجیه می‌شدند، که بر کاربرد گسترده این اهرم اقتصادی تأکید داشت.

مبنای قانونی بسیاری از این تعرفه‌ها در "قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بین‌المللی" (IEEPA) ریشه داشت. با این حال، رأی اخیر دیوان عالی، با نتیجه 6 رأی موافق در برابر 3 رأی مخالف، بسیاری از این اقدامات را باطل اعلام کرده و دولت را با خلاء استراتژیک مواجه ساخته است. این رد قضایی، ارزیابی مجدد انتقادی از چگونگی تعامل ایالات متحده با جهان را هنگامی که روش ترجیحی آن برای اجبار به طور قابل توجهی محدود شده است، ایجاب می‌کند.

در تلاشی برای سازگاری با واقعیت جدید، دولت قصد خود را برای بازسازی رژیم تحریم‌های خود با استفاده از چارچوب‌های قانونی جایگزین، عمدتاً با تکیه بر "قانون تجارت" سال 1974، اعلام کرده است. رئیس‌جمهور ترامپ برنامه‌هایی را برای وضع "مالیات جهانی" 10 درصدی تحت بخش 122 قانون و آغاز مذاکرات جدید تحت بخش 301 اعلام کرد. با این حال، بدبینان در مورد اینکه آیا این جایگزین‌ها می‌توانند همان درجه از انعطاف‌پذیری و تأثیر را که تعرفه‌های قبلاً نامحدود تحت IEEPA فراهم می‌کردند، ارائه دهند، تردید دارند. مفاد قانون تجارت به طور کلی برای رسیدگی به شیوه‌های تجاری ناعادلانه طراحی شده‌اند و شامل فرآیندهای بررسی طولانی مدت می‌شوند. علاوه بر این، تعرفه‌ها تحت بخش 122 به 15% محدود شده و پس از 150 روز بدون تصویب کنگره منقضی می‌شوند - بسیار دور از تهدیدات تجاری گسترده و اغلب وجودی که ترامپ در تاریخ بیان کرده است.

ادوارد فیشمن، یکی از مقامات سابق وزارت خارجه و خزانه‌داری و اکنون مدیر مرکز مطالعات ژئواقتصادی در شورای روابط خارجی، اظهار داشت: "از نظر تئوری، شما هنوز هم می‌توانید از آنها به عنوان اهرم در مذاکرات تجاری استفاده کنید، اما زمان بسیار بیشتری می‌برد. اینطور نیست که بحرانی در جایی از جهان رخ دهد و ترامپ بتواند با تهدید تعرفه‌های 30% آن را حل کند." این امر فوریت و دامنه کاهش یافته ابزارهای جدید را برجسته می‌کند.

با وجود این عقب‌نشینی، این رأی به معنای پایان "جنگ اقتصادی" به عنوان ابزار سیاست خارجی نیست. قابل توجه است که رأی دیوان عالی به اختیار رئیس‌جمهور برای اعمال تحریم‌ها تحت IEEPA، که مسیری کمتر بحث‌برانگیز است، نپرداخته است. ترامپ اغلب تعرفه‌ها - عوارض بر کالاهای تجاری هنگام عبور از مرزها - را در زمینه‌هایی استفاده می‌کرد که سایر دولت‌ها از تحریم‌ها استفاده می‌کردند، که اقدامات قانونی برای جلوگیری از معاملات اقتصادی با کشورهای یا نهادهای خاص هستند. اگرچه مقامات کاخ سفید گاهی اوقات در مورد تفاوت گیج به نظر می‌رسیدند، تحریم‌ها نمایانگر مسیری متمایز و کمتر بحث‌برانگیز برای اعمال فشار اقتصادی هستند.

اگرچه ترامپ تحریم‌هایی را اعمال کرده است، اما او ترجیح خود را به تعرفه‌ها ابراز کرده است، زیرا معتقد است که آنها اعتماد جهانی به دلار را تقویت می‌کنند و می‌توانند به اهداف سیاست خارجی دست یابند و همزمان به اقتصاد داخلی سود برسانند - دیدگاهی که بسیاری از اقتصاددانان با آن مخالفند. پس از رأی، او ممکن است مجبور شود تحریم‌ها را راحت‌تر بپذیرد و به طور بالقوه به شیوه‌های "علاقه‌مند به تحریم" دولت‌های قبلی بازگردد.

همانطور که خود ترامپ با تأسف اشاره کرد، اختیارات او تحت IEEPA به او اجازه می‌داد تا "کشور را از طریق تحریم تجاری جامع نابود کند"، اما نه "یک دلار دریافت کند". این تمایز، تغییر در اهرم در دسترس او را برجسته می‌کند.

اثربخشی اجبار مبتنی بر تعرفه ترامپ نتایج متفاوتی داشته است. این امر در متوقف کردن حمل و نقل نفت از مکزیک به کوبا نقش داشت و به مشکلات اقتصادی این جزیره کمک کرد. به طور مشابه، وعده کاهش تعرفه در آوردن تایلند و کامبوج به میز مذاکره در طول مناقشه مرزی بسیار مهم بود. با این حال، در برابر ملت‌های مقاوم‌تر مانند چین، چنین تهدیدهایی کمتر مؤثر بود و پکن با اقدامات متقابل اقتصادی خود پاسخ داد.

با فروکش کردن گرد و غبار قانونی و عدم قطعیت در مورد واکنش ترامپ، انتظار نمی‌رود که تغییرات عمده ژئوپلیتیکی در پی این رأی صورت گیرد. با این حال، این رأی ممکن است برخی از کشورهایی را که با رویارویی‌های آینده با ایالات متحده روبرو هستند، تشویق کند. برای ترامپ، دوران بیدار شدن از بحران‌های بین‌المللی که ناشی از تهدیدات تعرفه‌ای تکانشی او در رسانه‌های اجتماعی است، ممکن است به پایان رسیده باشد. با محروم شدن از یکی از سلاح‌های اقتصادی برجسته او، سؤال کلیدی باقی می‌ماند: آیا او بیشتر به سمت اشکال سنتی‌تر جنگ روی خواهد آورد، یا استراتژی اقتصادی خود را با واقعیت‌های جدید قانونی تطبیق خواهد داد؟

خبرگزاری اخباری