هوش مصنوعی به باستان‌شناسان در حل معمای یک بازی رومی کمک کرد

هلند - خبرگزاری اخباری

هوش مصنوعی راز یک بازی رومی فراموش شده را فاش می‌کند

در یک همگرایی قابل توجه بین باستان‌شناسی پیشرفته و فناوری دیجیتال، تیمی از محققان سرانجام رازهای یک بازی باستانی رومی را که ردپای آن بر روی یک سنگ آهکی صاف حک شده است، فاش کردند. این صفحه بازی که در میان ویرانه‌های کوریووالیوم (Coriovallum)، شهری از دوران روم در هلند امروزی کشف شده، تقریباً یک قرن است که باستان‌شناسان را متحیر کرده است. اکنون، به لطف قدرت هوش مصنوعی (AI)، قوانین فراموش شده این بازی از طریق مهندسی معکوس بازسازی شده است و نشان می‌دهد که این بازی، یک "بازی مانعی" (blocking game) بوده که توسط رومیان انجام می‌شده است.

این رویکرد نوآورانه که توسط والتر کریست، باستان‌شناس دانشگاه لیدن و همکارانش رهبری شد، شامل استفاده از هوش مصنوعی برای شبیه‌سازی بازیکنان مجازی بود. به این موجودیت‌های دیجیتال وظیفه آزمایش طیف گسترده‌ای از ترکیبات احتمالی مهره‌ها و حرکات محول شد. هدف اصلی شناسایی مجموعه‌ای از قوانین بود که الگوهای سایش متمایز مشاهده شده بر روی صفحه سنگی آهکی را به بهترین نحو تکرار می‌کرد – سرنخ‌های ظریفی که توسط قرن‌ها بازی باقی مانده بود. یافته‌ها در شماره فوریه مجله معتبر *Antiquity* منتشر شده‌اند.

ورونیک داسن، باستان‌شناس دانشگاه فریبورگ سوئیس، این مطالعه را "پیشگامانه" خواند. او پیشنهاد کرد که این روش مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند برای تحقیق در مورد سایر بازی‌های "فراموش شده" دوران باستان نیز به کار رود. داسن اظهار داشت: "نتایج تحقیق، باستان‌شناسان را دعوت می‌کند تا شناسایی کندوکاوی‌های دوران روم را که ممکن است صفحات بازی واقعی برای بازی مشابهی باشند که در متون یافت نمی‌شود، مجدداً بررسی کنند." او بر پتانسیل تفسیر مجدد یافته‌های باستان‌شناسی موجود تأکید کرد.

صفحه سنگی آهکی خود، با ابعاد فروتنانه ۲۰ سانتی‌متر قطر، در شهر هیرلن هلند حفاری شده و در حال حاضر در موزه محلی به نمایش گذاشته شده است. هیرلن بر روی بقایای سکونتگاه رومی کوریووالیوم قرار دارد. در حالی که زمینه دقیق باستان‌شناسی صفحه ناشناخته باقی مانده است، و هیچ سابقه مکتوبی وجود ندارد که به طور خاص چنین بازی را در دوران روم (که در این منطقه حدود قرن پنجم به پایان رسید) توصیف کند، ابعاد صفحه قویاً نشان می‌دهد که برای دو بازیکن طراحی شده بود.

کریست و تیمش از سیستم بازی Ludii مبتنی بر هوش مصنوعی، یک پلتفرم پیچیده که برای تحقیقات بازی طراحی شده است، استفاده کردند. آنها Ludii را برنامه‌ریزی کردند تا دو بازیکن مجازی را در هزاران بازی شبیه‌سازی شده در برابر یکدیگر قرار دهند. قوانین این شبیه‌سازی‌ها تا حدی از قوانین شناخته شده بازی‌های بعدی مشابه مشتق شده‌اند. Ludii از "زبان توصیف بازی" تخصصی برای هدایت بازیکنان مجازی خود استفاده می‌کند. در این مورد خاص، بازی‌ها به دقت طراحی شدند تا پیکربندی‌های مختلف مهره‌ها و استراتژی‌های حرکتی را آزمایش کنند. این امر به محققان اجازه داد تا به طور سیستماتیک تعیین کنند که کدام مجموعه‌های قوانین می‌توانستند به طور منطقی الگوهای سایش مشاهده شده بر روی مصنوع باستانی را تولید کنند. کریست توضیح داد: "ما انواع مختلفی از ترکیب‌ها را امتحان کردیم: سه مهره در مقابل دو، یا چهار در مقابل دو، یا دو در مقابل دو… ما می‌خواستیم آزمایش کنیم که کدام یک، سایش روی صفحه را بازتولید می‌کنند."

بازی بازسازی شده Ludus Coriovalli نامگذاری شده است، یا "بازی کوریووالیوم"، و اکنون می‌توان آن را به صورت آنلاین در برابر یک حریف کامپیوتری بازی کرد. نتایج نشان می‌دهد که، بر اساس شواهد سایش، یک بازیکن احتمالاً چهار مهره را در شیارها در مقابل دو مهره حریف جابجا کرده است. هدف بازی این بود که تا حد امکان از مسدود شدن استراتژیک توسط حریف اجتناب شود.

این کشف به ویژه قابل توجه است زیرا تصور می‌شد که بازی‌های مانعی، به عنوان یک ژانر، تا قرون وسطی در اروپا به طور گسترده بازی نمی‌شدند. در حالی که بازی‌های مدرن مانند Go و Domino ویژگی مسدود کردن را به اشتراک می‌گذارند، Ludus Coriovalli به نظر می‌رسد یک تکرار متمایز و قدیمی‌تر باشد. این یافته‌ها فرضیه‌های قبلی در مورد زمان‌بندی و انتشار جغرافیایی چنین بازی‌های استراتژیکی را به چالش می‌کشند.

جاکلین مایر، انسان‌شناس دانشگاه نورث فلوریدا که در این تحقیق شرکت نداشت، گفت: "اگر اطلاعات بیشتری در مورد زمینه صفحه بازی و مهره‌های احتمالی در دسترس بود، می‌توان تفاسیر بیشتری در مورد چگونگی عملکرد آن در زندگی اجتماعی گذشته ارائه داد." او بر پتانسیل بینش‌های عمیق‌تر اجتماعی و فرهنگی تأکید کرد.

ورونیک داسن، که پروژه Locus Ludi را هدایت می‌کرد و بر بازی‌های رومی و یونانی باستانی تمرکز داشت، تأیید کرد که بازی‌های مانعی در طول تاریخ در اروپا محبوب بوده‌اند و نام‌های آنها در زبان‌های مختلف اغلب به مضامین شکار اشاره دارد. او خاطرنشان کرد: "بازی‌ها می‌توانند قرن‌ها ادامه یابند، و گاهی اوقات ظاهر می‌شوند و سپس ناپدید می‌شوند." این موضوع بر ماهیت سیال تکامل و انتقال بازی‌ها در طول تاریخ تأکید می‌کند. کشف Ludus Coriovalli شواهد قانع‌کننده‌ای ارائه می‌دهد که این نوع بازی بسیار زودتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد وجود داشته است.

خبرگزاری اخباری