معمای تشخیصی: نوجوان به 'سیاه‌زخم جوشکار' نادر مبتلا شد، نهمین مورد گزارش شده در تاریخ

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

معمای تشخیصی: نوجوان به 'سیاه‌زخم جوشکار' نادر مبتلا شد، نهمین مورد گزارش شده در تاریخ

در یک رویداد پزشکی مهم، یک نوجوان که در حال آموزش جوشکاری بود، به یک عفونت ریوی شدید و فوق‌العاده نادر مبتلا شد که منجر به تحقیقات جامع توسط مقامات بهداشتی ایالتی و فدرال گردید. این مورد، که به عنوان 'سیاه‌زخم جوشکار' شناسایی شده است، تنها نهمین مورد ثبت شده از این بیماری در سراسر جهان از زمان اولین شناسایی آن در سال 1994 است، که بر نادر بودن شدید آن و چالش‌های تشخیصی که برای جامعه پزشکی ایجاد می‌کند، تأکید دارد.

بیمار جوان، که تنها شش ماه بود در دوره کارآموزی جوشکاری شرکت داشت، دچار سرفه‌ای مداوم شد که در عرض یک هفته به سرعت به ذات‌الریه و نارسایی تنفسی پیشرفت کرد. نوجوان در بیمارستان بستری و برای کمک به تنفسش لوله‌گذاری شد، وضعیت او وخیم بود. قابل ذکر است که او از نظر سایر موارد سالم بود، سیگاری نبود و سابقه مصرف بیش از حد الکل نداشت، که شروع چنین بیماری شدیدی را برای تیم پزشکی او به خصوص گیج‌کننده می‌کرد.

آزمایشات اولیه خون، عفونتی را از یک باکتری متعلق به گروه باسیلوس سرئوس (Bacillus cereus group) نشان داد. در حالی که باکتری‌های این گروه معمولاً با مشکلات گوارشی خفیف مانند مسمومیت غذایی مرتبط هستند، به ندرت باعث عفونت‌های ریوی شدید می‌شوند. با این حال، ترکیب منحصر به فرد علائم بیمار، شغل او به عنوان جوشکار و موقعیت جغرافیایی وی در لوئیزیانا، پزشکان را وادار کرد تا 'سیاه‌زخم جوشکار' را در نظر بگیرند. این پدیده نادر قبلاً در موارد مشابهی که شامل جوشکاران در لوئیزیانا و تگزاس بود، مستند شده بود و تیم پزشکی را به سمت یک تشخیص دقیق، هرچند غیرمعمول، هدایت کرد.

'سیاه‌زخم جوشکار' به عنوان یک عفونت سم سیاه‌زخم توصیف می‌شود که به صورت ذات‌الریه در فلزکاران ظاهر می‌شود. نادر بودن شدید آن با این واقعیت برجسته می‌شود که تنها هشت مورد قبل از این بیمار گزارش شده بود. تمام موارد قبلی شامل جوشکاران یا فلزکاران بود و متأسفانه، تنها دو نفر از آن هشت بیمار زنده ماندند، که بر نرخ بالای مرگ و میر مرتبط با این بیماری تأکید می‌کند.

بر خلاف سیاه‌زخم کلاسیک، که معمولاً توسط باسیلوس آنتراسیس (Bacillus anthracis) ایجاد می‌شود و از طریق تماس با هاگ‌های آن منتقل می‌گردد، 'سیاه‌زخم جوشکار' توسط گونه دیگری از باسیلوس ایجاد می‌شود. از لحاظ تاریخی، B. anthracis تنها تولیدکننده سم سیاه‌زخم در نظر گرفته می‌شد. با این حال، پیشرفت‌های علمی اخیر نشان داده است که برخی دیگر از گونه‌های باکتریایی در گروه B. cereus دارای همان ژن‌های بیماری‌زا هستند که مسئول تولید سم سیاه‌زخم می‌باشند. در این مورد خاص، آزمایشگاه بهداشت عمومی ایالت لوئیزیانا تأیید کرد که بیمار به باسیلوس تروپیکوس (Bacillus tropicus)، عضوی از گروه B. cereus، آلوده شده بود.

دودهای جوشکاری، به ویژه آنهایی که توسط جوشکاری قوس الکتریکی با الکترود روکش‌دار تولید می‌شوند — روشی که شناخته شده است بیشتر از انواع دیگر دود تولید می‌کند — به عنوان عوامل خطر شناخته شده برای عفونت‌های ریوی هستند. قرار گرفتن نسبتاً کوتاه مدت بیمار (شش ماه) در معرض جوشکاری، در مقایسه با برخی موارد قبلی که افراد برای یک دهه یا بیشتر جوشکاری کرده بودند، و سن کم او (بیماران قبلی بین 34 تا 56 سال بودند)، این مورد را به خصوص متمایز و موضوعی برای علاقه علمی شدید می‌کند.

پزشکان با فوریت واکنش نشان دادند و یک رژیم آنتی‌بیوتیکی وسیع الطیف، شامل وانکومایسین، مروپنم، سیپروفلوکساسین و داکسی‌سایکلین، را حتی قبل از تأیید تشخیص نهایی آغاز کردند. نکته حیاتی این است که تیم پزشکی، با همکاری مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، پادزهر سیاه‌زخم اوبیلتوکساکسیماب را تنها 34 ساعت پس از تشخیص اولیه تجویز کرد. این اولین بار بود که اوبیلتوکساکسیماب، که از ذخایر ملی استراتژیک ایالات متحده به دست آمده بود، برای درمان 'سیاه‌زخم جوشکار' استفاده می‌شد، که آن را از یک مورد قبلی که از پادزهر متفاوتی به نام راکسیباکوماب استفاده کرده بود، متمایز می‌کند.

بهبودی بیمار پس از تجویز اوبیلتوکساکسیماب به طرز چشمگیری سریع بود و لوله تنفسی او تنها سه روز بعد برداشته شد. او به دریافت آنتی‌بیوتیک ادامه داد و مایعی که در اطراف ریه‌هایش جمع شده بود — یک عارضه شایع ذات‌الریه — تخلیه شد. پس از 26 روز بستری در بیمارستان، نوجوان با یک رژیم آنتی‌بیوتیکی شخصی‌سازی شده مرخص شد و در قرار ملاقات پیگیری سه ماهه خود بهبودی کامل یافت.

فراتر از نادر بودن، این مورد چندین جنبه منحصر به فرد را ارائه می‌دهد. جوانی بیمار و قرار گرفتن محدود در معرض عوامل شغلی، الگوهای اپیدمیولوژیک قبلی را به چالش می‌کشد. تحقیقاتی که توسط دپارتمان بهداشت لوئیزیانا در محل کار بیمار انجام شد، نشان داد که 11.4٪ از 245 نمونه خاک و سطح آزمایش شده برای ژن‌های سم سیاه‌زخم مثبت بودند. عوامل خطر شناسایی شده شامل جریان هوای محدود و تهویه نامناسب، استفاده نامنظم از تجهیزات حفاظت فردی و غذا خوردن در محل کار بود. با این حال، به طرز گیج‌کننده‌ای، هیچ کارگر دیگری در محل بیمار نشد. این امر سوالات مهمی را در مورد حساسیت فردی و مسیرهای انتقال محیطی مطرح می‌کند، حوزه‌ای که برای درک کامل این بیماری مرموز به تحقیقات بیشتری نیاز دارد.

خبرگزاری اخباری