رمزگشایی از 'تاریخ کارکردی' ICE: نگاهی عمیق به اجرای قوانین مهاجرت در ایالات متحده

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

رمزگشایی از 'تاریخ کارکردی' ICE: نگاهی عمیق به اجرای قوانین مهاجرت در ایالات متحده

در بخش تاریخچه وب‌سایت سازمان گمرک و مهاجرت ایالات متحده (ICE)، جمله‌ای وجود دارد که اغلب موجب بررسی و بحث می‌شود: «با وجود سن نسبتاً کم سازمان گمرک و مهاجرت ایالات متحده، تاریخ کارکردی آن بیش از 200 سال پیش از تولد مدرن این سازمان است.» این عبارت خاص «تاریخ کارکردی» بلافاصله توجه را به خود جلب می‌کند. ما می‌دانیم که ICE رسماً در سال 2003 به عنوان بخشی از وزارت امنیت داخلی در سازماندهی مجدد پس از 11 سپتامبر تأسیس شد. پس دقیقاً منظور آنها از این ادعا چیست؟ برای بازگشایی کامل این ادعا و درک پیامدهای آن، باید به تاریخ گسترده و اغلب پیچیده اجرای قوانین مهاجرت در ایالات متحده پرداخت.

مسیر سیاست مهاجرت آمریکا اساساً داستانی از تحول تدریجی اما عمیق است. در طول قرون، نقش خدمات مهاجرت فدرال دستخوش دگرگونی چشمگیری شده است، از سازمانی که عمدتاً مسئول مدیریت جریان‌های کاری و مزایای مهاجران بود، به سازمانی که به طور فزاینده‌ای خود را به عنوان یک نهاد قوی اجرای قانون، با تمرکز اصلی بر امنیت ملی، تعریف می‌کند. این تکامل یک تغییر ناگهانی نبود، بلکه نتیجه‌ای انباشته از واقعیت‌های اقتصادی متغیر، رویدادهای ژئوپلیتیکی و درک‌های اجتماعی در حال تحول از مهاجرت و هویت ملی بود.

همگام با این تغییر مفهومی، رشد تصاعدی در ظرفیت عملیاتی و پرسنل نیز رخ داد. اولین آژانس فدرال مهاجرت کشور در سال 1891 با کادری متشکل از تنها چهار نفر تأسیس شد. وظیفه اولیه آن عمدتاً اداری بود، با تمرکز بر پردازش ورودی‌های جدید و مدیریت تابعیت، در حالی که اجرای قانون جنبه‌ای بسیار کمتر برجسته از وظایف آن بود. با گذر زمان تا به امروز، با رهبری ICE، این تعداد به طور چشمگیری به بیش از 22,000 کارمند افزایش یافته است. این تضاد آشکار، گسترش عظیم در دامنه و شدت عملیات اجرای قوانین مهاجرت را نشان می‌دهد.

پس، محدودیت‌ها و سازوکارهای اجرای قوانین مهاجرت دقیقاً چگونه در طول تاریخ گسترده آمریکا تکامل یافتند تا به ایجاد سازمانی مانند ICE منجر شوند؟ با بررسی دقیق قرن‌ها اقدامات قانونی، احکام قضایی و فشارهای اجتماعی که در نهایت منجر به تشکیل ICE شد، می‌توانیم زمینه پیچیده‌ای را که این سازمان مدرن را شکل داده است، درک کنیم. مشارکت اولیه فدرال در مهاجرت، پیش از سازمان 1891، می‌تواند به قوانینی مانند قانون طرد چینی‌ها در سال 1882 بازگردد، که نشان‌دهنده انحراف قابل توجهی از مرزهای باز بود و سوابقی برای محدودیت‌های مبتنی بر نژاد ایجاد کرد.

اوایل قرن بیستم شاهد تشدید بیشتر کنترل‌ها بود، به ویژه پس از جنگ جهانی اول و در طول رکود بزرگ. نگرانی‌ها در مورد ثبات اقتصادی و هویت ملی، اجرای سیاست‌های محدودکننده‌تر، از جمله سیستم‌های سهمیه‌بندی را که به شدت مهاجرت از مناطق خاص را محدود می‌کرد، تقویت کرد. با این حال، حتی در آن زمان نیز، مهاجرت اغلب از منظر اقتصادی و اجتماعی دیده می‌شد، نه عمدتاً به عنوان یک مسئله امنیت ملی. دفتر مهاجرت، و بعدها سرویس مهاجرت و تابعیت (INS)، عمدتاً وظایف اداری را در کنار وظایف اجرایی انجام می‌داد.

لحظه سرنوشت‌ساز پس از حملات تروریستی 11 سپتامبر 2001 فرا رسید. این رویدادها ساختار امنیتی فدرال را به طور اساسی تغییر داد و منجر به ایجاد وزارت امنیت داخلی (DHS) شد. INS، همراه با سایر وظایف اجرای قانون مرتبط با مهاجرت، در این وزارتخانه جدید ادغام شد. در سال 2003، ICE رسماً تحت نظر DHS متولد شد، با مأموریتی صریح برای حفاظت از ملت در برابر جرایم فرامرزی و مهاجرت غیرقانونی که امنیت ملی را تهدید می‌کند، با تمرکز بر اجرای قوانین مهاجرت در داخل کشور.

این تحول — از مدیریت مزایا و کار به اجرای تهاجمی قانون، و از یک دفتر نوپا با چهار نفر به یک نیروی قدرتمند هزاران نفری — نشان‌دهنده یک جهت‌گیری مجدد اساسی در فلسفه ایالات متحده در مورد مهاجرت است. این دیگر صرفاً یک نگرانی اداری یا اجتماعی نیست، بلکه اکنون به طور جدایی‌ناپذیری با امنیت ملی مرتبط است. درک این مسیر تاریخی پیچیده برای ارزیابی نقش معاصر ICE، استراتژی‌های عملیاتی آن و تأثیر گسترده آن بر جوامع مهاجر در سراسر کشور، و همچنین بحث‌های عمومی جاری در مورد مأموریت و روش‌های آن، بسیار مهم است.

خبرگزاری اخباری