درس‌های آف‌سیزن MLB: نابرابری مالی آینده بیسبال را در میان درگیری قریب‌الوقوع کارگری تهدید می‌کند

جهانی - خبرگزاری اخباری

درس‌های آف‌سیزن MLB: نابرابری مالی آینده بیسبال را در میان درگیری قریب‌الوقوع کارگری تهدید می‌کند

با گزارش‌دهی پرتاب‌کنندگان و گیرندگان برای تمرینات بهاری در سراسر آریزونا و فلوریدا در هفته آینده، و امضای قرارداد با همه ۱۰ بازیکن آزاد برتر کیلی مک‌دانیل، نوری در انتهای تونل آف‌سیزن 2025-26 لیگ بیسبال (MLB) برای هواداران بیسبال پدیدار می‌شود. با این حال، پیش از آنکه کاملاً انتظار فصل 2026 را در آغوش بگیریم، ضروری است که موضوعات عمیقی را که این زمستان پرفراز و نشیب را تعریف کرده‌اند، کالبدشکافی کنیم و پیامدهای گسترده آن‌ها را برای کارزار آتی و آینده خود لیگ بیسبال بررسی کنیم. چگونه هزینه‌های اخیر غول‌های مالی مانند لس‌آنجلس داجرز و نیویورک متس بر ذهنیت استراتژیک 28 فرنچایز دیگر لیگ تأثیر می‌گذارد؟ یک آف‌سیزن مملو از شایعات تجاری چه چیزی را برای مهلت حیاتی معاملات تابستان آینده نشان می‌دهد؟ و، از همه مهم‌تر، هواداران تیم‌های مدعی که سرمایه‌گذاری زیادی کرده‌اند – و آنهایی که تصمیم گرفتند با لیست‌های موجود خود «به عقب برگردند» – واقعاً باید چه احساسی نسبت به فصل پیش رو داشته باشند؟ برای گشودن این سؤالات مبرم، ما به کارشناسان داخلی ESPN MLB، بستر اولنی و جف پاسان، برای تحلیل تخصصی آنها مراجعه کردیم.

بستر اولنی تأکید می‌کند که هرچند نابرابری مالی بین تیم‌های MLB پدیده‌ای نوظهور نیست، اما مقیاس عظیم لیست حقوق و دستمزد پیش‌بینی شده داجرز قرار است تلاش‌های سایر مالکان را به طور قابل‌توجهی تقویت کند. هدف آنها: بازسازی اساسی سیستم اقتصادی ورزش، احتمالاً از طریق یک طرح پیشنهادی سقف و کف دستمزد. همانطور که یک بازیکن سابق به طعنه گفت: «انگار به سال 1994 برگشته‌ایم – شما برخی از مالکان را دارید که از بازیکنان انتظار دارند مشکلات مالکیت را حل کنند.» این شباهت تاریخی آشکار به اوت 1994 بازمی‌گردد، زمانی که بازیکنان به طور معروف اعتصاب کردند، که منجر به لغو سری جهانی آن پاییز شد. اکنون سوال حیاتی این است که مالکان تا چه حد برای این بازنگری سیستمی فشار خواهند آورد و آیا ائتلاف بازیکنان می‌تواند همان اتحاد قدرتمندی را که سه دهه پیش نشان داد، حفظ کند.

جف پاسان به سرعت یک بعد حیاتی به این روایت اضافه می‌کند و به ما یادآوری می‌کند که نیویورک متس را نادیده نگیریم. او خاطرنشان می‌کند که لیست حقوق و دستمزد روز افتتاحیه آنها، قرار است 50 میلیون دلار شگفت‌انگیز از داجرز فراتر رود. پاسان با نکته کلی اولنی موافق است: هزینه‌های بی‌سابقه این دو فرنچایز برجسته به طور unequivocal به 28 تیم باقیمانده تأیید کرده است که تغییرات اساسی نه تنها مطلوب، بلکه کاملاً ضروری است. این نیاز درک شده، به نظر آنها، عمدتاً به شکل سقف دستمزد ظاهر می‌شود. صرف نظر از چالش دشوار متقاعد کردن بازیکنان برای پذیرش چنین سقف، اکثریت قریب به اتفاق افراد در بیسبال – به طرز شگفت‌آوری، حتی در میان پرسنل داجرز و متس – اذعان دارند که تغییرات اساسی پس از انقضای توافقنامه چانه‌زنی جمعی (CBA) در 1 دسامبر، اجتناب‌ناپذیر است. پاسان هشدار می‌دهد که میزان دقیق این تغییرات قریب‌الوقوع، در نهایت مدت هرگونه توقف کار احتمالی و پتانسیل آن برای مختل کردن فصل 2027 را دیکته خواهد کرد.

اولنی الگوی آشنایی را پیش از انقضای CBA پیش‌بینی می‌کند: هجوم دیوانه‌وار امضای قرارداد با بازیکنان آزاد سطح بالا قبل از 1 دسامبر، که تیم‌های بازار بزرگ پیش‌بینی می‌شود این موج هزینه‌ها را رهبری کنند. در میان عدم قطعیت قابل توجهی که معماری مالی آینده ورزش پس از CBA را احاطه کرده است، اجماع بین ایجنت‌ها و مدیران باشگاه در حال شکل‌گیری است. آنها معتقدند که تیم‌های بزرگ‌هزینه ثابت شده – از جمله داجرز، متس، یانکیز، فیلیز، بلو جیز و احتمالاً دیگران – رویکردی فوق‌العاده تهاجمی را برای انجام حرکات استراتژیک تحت قوانین موجود اتخاذ خواهند کرد. این استراتژی بر اساس درک روشنی است که آن قوانین قرار است تغییر کنند. اساساً، این فرنچایزها موقعیت خود را برای بهره‌برداری و استفاده از سیستم فعلی در حالی که هنوز فرصت دارند، تثبیت کرده‌اند.

پاسان کمی به این موضوع اعتراض می‌کند و خاطرنشان می‌کند که داجرز و متس، در واقع، قبلاً این استراتژی را اجرا کرده‌اند. آنها تشخیص دادند که منابع مالی کنترل نشده نشان‌دهنده یک مزیت بی‌نظیر است و با مهارت از آن برای ساختن فهرست‌های قدرتمند استفاده کردند. با این حال، پاسان نسبت به اینکه الگوهای هزینه‌ای که در زمستان گذشته مشاهده شد، لزوماً نشان‌دهنده روندهای آینده هستند، تردید دارد، عمدتاً به دلیل عدم قطعیت عمیقی که مذاکرات آتی CBA را احاطه کرده است. در حالی که او در ابتدا با انتظار اولنی مبنی بر سیل قراردادها تا 1 دسامبر همسو بود، اکنون چندین مدیر و ایجنت تعجب می‌کنند که آیا طیف وسیعی از نتایج احتمالی در یک توافقنامه پایه جدید می‌تواند آن هجوم دیوانه‌وار مورد انتظار برای معامله قبل از تعطیلی را واقعاً کاهش دهد. یک هجوم قرارداد قبل از تعطیلی، بله، محتمل‌ترین نتیجه است، اما یک نوامبر به طور شگفت‌انگیزی آرام می‌تواند به عنوان یک «قناری در معدن زغال سنگ» اولیه عمل کند، که نشان‌دهنده ماه‌های طولانی عدم فعالیت احتمالی است که انتظار می‌رود به دنبال آن بیاید.

در نهایت، اولنی به یک روند رو به رشد در قراردادهای بازیکنان اشاره می‌کند. برخی ایجنت‌ها و تیم‌ها تغییر قابل توجهی را در مدل قراردادهای با پول زیاد مشاهده می‌کنند، که نشان‌دهنده ترجیح رو به رشد تیم‌ها برای دستمزدهای سالانه بالاتر که در مدت زمان‌های کوتاه‌تر قرارداد توزیع می‌شود، است. او خاطرنشان می‌کند که این رویکرد در توافقات اخیر شامل بازیکنانی مانند کایل تاکر، بو بیچت و فرامبر والدز مشهود بود. یک منبع لیگ گزارش داد: «فکر می‌کنم این احساس وجود دارد که آن قراردادهای واقعاً بلندمدت برای تیم‌ها کهنه می‌شوند»، و بر یک چرخش استراتژیک به سمت انعطاف‌پذیری مالی بیشتر و پاسخگویی به شرایط پویای بازار تأکید کرد. این تغییر نشان‌دهنده ارزیابی مجدد گسترده‌تری از تعهدات بلندمدت در یک چشم‌انداز اقتصادی به طور فزاینده بی‌ثبات است.

خبرگزاری اخباری