دانشگاه‌های آلمان: جاه‌طلبی برای کسب رتبه جهانی با وجود استراتژی تعالی همچنان دور از دسترس است

آلمان - خبرگزاری اخباری

دانشگاه‌های آلمان: جاه‌طلبی برای کسب رتبه جهانی با وجود استراتژی تعالی همچنان دور از دسترس است

استراتژی تعالی آلمان، ابتکاری پیشگامانه که برای تقویت تحقیق و نوآوری طراحی شده است، بی‌تردید پویایی را به چشم‌انداز آکادمیک این کشور تزریق کرده است. از زمان آغاز به کار، دانشگاه‌ها مجبور شده‌اند اهداف و استراتژی‌های خود را با وضوحی بی‌سابقه بیان کنند و همچنین تحلیلی دقیق از نقاط ضعف خود انجام دهند. این رویکرد متمرکز بر تحقیقات پیشرفته، همراه با چشم‌انداز موسساتی گسترده‌تر و اهداف توسعه، نتایج مثبت ملموسی به همراه داشته است. این ابتکار حتی توجه بین‌المللی را به خود جلب کرده است، به طوری که برخی کشورها در حال اتخاذ نسخه‌های اصلاح شده‌ای از اصول آن هستند.

با این حال، این تصور که دانشگاه‌های به اصطلاح "چراغ راهنما" آلمان در رتبه‌بندی‌های جهانی پیشرفت قابل توجهی دارند، یک اشتباه محاسباتی اثبات شده است. رتبه‌بندی Times Higher Education امسال، دانشگاه فنی مونیخ (TU München) را در رتبه 27، دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ (LMU München) را در رتبه 34 و دانشگاه هایدلبرگ (Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg) را در رتبه 49 قرار داده است. رتبه‌بندی لیدن (Leiden Ranking) دانشگاه فنی مونیخ را در میان دانشگاه‌های آلمان حتی پایین‌تر، در رتبه 110 قرار می‌دهد. در حالی که این رتبه‌بندی‌ها محدودیت‌های ذاتی خود را دارند و همیشه از قانع‌کننده‌ترین شاخص‌ها استفاده نمی‌کنند، آنها یک تغییر مهم بین‌المللی را روشن می‌کنند.

صحنه آکادمیک جهانی شاهد یک تحول رادیکال است، به طوری که دانشگاه‌های چینی اکنون اغلب در رتبه‌های برتر قرار می‌گیرند. تنها دانشگاه هاروارد موفق می‌شود حضوری مداوم در میان نخبگان مطلق حفظ کند. کاهش برجستگی لیگ آیوی آمریکا (Ivy League)، که زمانی یک نیروی غالب بود، تا حدی به جو سیاسی و سیاست‌های مرتبط با "ترامپیسم" نسبت داده می‌شود که ظاهراً بر وضعیت جهانی موسسات برتر آن تأثیر گذاشته است.

مبلغ قابل توجه 5 میلیارد یورو که توسط دولت‌های فدرال و ایالتی در طول هفت سال آینده برای استراتژی تعالی اختصاص یافته است، اگرچه برای اهداف ملی قابل توجه است، اما در زمینه جهانی ناچیز به نظر می‌رسد. بعید است که این بودجه برای پرورش دانشگاه‌های واقعاً در سطح جهانی کافی باشد. یک مشاهده انتقادی این است که حتی در مراکز تعالی تعیین شده، عملکرد سطح بالا اغلب به بخش‌های فردی محدود می‌شود تا کل دانشگاه. شورای علم و علوم انسانی آلمان (Wissenschaftsrat)، ضمن اذعان به مزایای استراتژی، تأکید می‌کند که رتبه‌بندی‌ها در مقایسه با کیفیت شرایط مطالعه، فرصت‌های تحقیقاتی، انعطاف‌پذیری دانشگاهی و آزادی فکری، اولویت دوم دارند.

تصمیم به اعطای بودجه مداوم به ده مرکز تعالی تثبیت شده به این معنی است که کمتر از نیمی از یازده متقاضی جدید در دور بعدی انتخاب موفق خواهند شد. تعداد کل دانشگاه‌های تعیین شده به عنوان "دانشگاه‌های تعالی" از پانزده مورد تجاوز نخواهد کرد. موسسات باتجربه در تهیه گزارش‌های خودارزیابی ماهر شده‌اند و اصطلاحات خاص و کلیدواژه‌های لازم برای تضمین تأمین مالی را به کار می‌برند. بررسی درخواست‌های موفق، بر تاکید مشترک بر میان‌رشته‌ای بودن، همکاری با موسسات تحقیقاتی غیردانشگاهی، تأثیر قابل اثبات، حمایت از توسعه شغلی و پویایی سازمانی را نشان می‌دهد. پیشنهاد بازبینان بین‌المللی برای ادغام بیشتر شواهد مبتنی بر داده از اثربخشی در توسعه استراتژی، مرتبط است.

با این حال، نکته اختلافی از مشاهدات بازبینان در مورد نیاز دانشگاه‌ها به جهت‌گیری بهتر به سمت تنوع و برابری فرصت در میان گروه‌های جمعیتی مختلف ناشی می‌شود. ادعای مکرر مبنی بر اینکه این فرآیند "صرفاً علمی هدایت می‌شود" با این الزامات سیاست اجتماعی که از خارج تحمیل شده‌اند، زیر سوال می‌رود. ترویج زنان و تضمین برابری جنسیتی، معیارهای ذاتاً علمی نیستند، بلکه اهداف اجتماعی و سیاسی هستند. آلمان باید تأمل انتقادی‌تری در مورد تأثیر فزاینده هنجارهای اجتماعی بر تأمین مالی تحقیقات انجام دهد، تحقیقی که باید شامل سازمان‌های تأمین مالی، سیاست‌گذاران علمی و خود دانشگاه‌ها نیز باشد.

بار اداری تحمیل شده توسط استراتژی تعالی، یکی دیگر از معایب قابل توجه است. دانشگاه‌ها مجبور شده‌اند بخش‌های گسترده‌ای برای استراتژی، مدیریت خوشه‌ها و پردازش درخواست‌های کمک مالی ایجاد کنند. این بار اداری بیش از حد، زمان و انرژی محققان برجسته را مصرف می‌کند، اغلب آنها را از وظایف تدریس آزاد می‌کند اما در دوره‌های حساس درخواست، آنها را به وظایف اداری مقید می‌سازد. از آنجایی که دولت فدرال قصد دارد آینده این مدل تأمین مالی رقابتی را به طور اساسی مورد بازنگری قرار دهد، ارزیابی واقع‌بینانه‌تر از نسبت هزینه-فایده ضروری است. منتقدان مدت‌هاست استدلال می‌کنند که مقیاس این تلاش نسبت به نتایج ملموس آن نامتناسب است. ده دانشگاهی که وضعیت تعالی آنها تمدید شد، قبل از اجرای استراتژی در بسیاری از زمینه‌ها برجسته بودند. اینکه آیا آنها واقعاً به عنوان الگوهای مؤثری برای سایر موسسات غیردولتی عمل می‌کنند، هنوز مشخص نیست.

خبرگزاری اخباری