دیلما روسف: از مبارز مقاومت تا ریاست بانک توسعه نوین – یک اودیسه سیاسی پیچیده

برزیل - خبرگزاری اخباری

دیلما روسف: از مبارز مقاومت تا ریاست بانک توسعه نوین – یک اودیسه سیاسی پیچیده

دیلما وانا روسف، اولین رئیس‌جمهور زن برزیل، به عنوان یک چهره پیچیده و ماندگار در تاریخ سیاسی کشورش باقی مانده است؛ حرفه او با تغییرات دراماتیک و چالش‌های عمیق مشخص شده است. از روزهای اولیه او به عنوان مبارز مقاومت علیه یک دیکتاتوری نظامی تا صعود او به بالاترین مقام، استیضاح بعدی او در میان یک رسوایی گسترده فساد، و انتصاب اخیر او به عنوان رئیس بانک توسعه نوین، زندگی روسف روایتی از انعطاف‌پذیری، جنجال و توانایی چشمگیر برای عبور از آب‌های متلاطم سیاست جهانی را در بر می‌گیرد.

روسف در سال ۱۹۴۷ در بلو هوریزونته متولد شد و در سنین جوانی از نظر سیاسی فعال شد. در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، او به جنبش‌های مقاومت مارکسیستی زیرزمینی پیوست که فعالانه با رژیم نظامی سرکوبگر برزیل مخالفت می‌کردند. این دوره از زندگی او منجر به دستگیری و زندانی شدن او برای چندین سال شد، که در طول آن گفته می‌شود که مورد شکنجه قرار گرفته است. این تجربیات سازنده و آسیب‌زا، عزم سیاسی او را تقویت کرد و برای او شهرت یک مبارز اصولی و سرسخت را به ارمغان آورد، روایتی که عمیقاً در بخش‌هایی از جمعیت برزیل طنین‌انداز شد.

با وجود مشارکت سیاسی گسترده، روسف قبل از ریاست جمهوری خود هرگز در هیچ سمت انتخابی خدمت نکرده بود. کار او در اداره عمومی در سال ۱۹۸۶ به عنوان دبیر مالی شهر پورتو الگره آغاز شد. یک نقطه عطف مهم در سال ۲۰۰۳ فرا رسید، زمانی که رئیس‌جمهور لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا او را به عنوان وزیر معادن و انرژی منصوب کرد. در این نقش، او در اجرای برنامه «لوز پارا تودوس» (نور برای همه) نقش اساسی داشت که دسترسی به برق را به طور چشمگیری به مناطق روستایی دورافتاده گسترش داد، بخش انرژی برزیل را دموکراتیک کرد و زندگی میلیون‌ها نفر را به طور قابل توجهی بهبود بخشید.

صعود سیاسی او ادامه یافت و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ به عنوان رئیس هیئت مدیره پتروبراس، شرکت نفت دولتی برزیل، و همزمان از ژوئن ۲۰۰۵ تا مارس ۲۰۱۰ به عنوان رئیس دفتر لولا داسیلوا خدمت کرد. در آوریل ۲۰۰۹، روسف با یک نبرد شخصی روبرو شد، او به لنفوم مرحله اول تشخیص داده شد، اما تا سپتامبر همان سال عاری از سرطان اعلام شد، که لایه‌ای از انعطاف‌پذیری انسانی را به تصویر عمومی او افزود. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰، او با پیروزی در انتخابات دور دوم به عنوان اولین رئیس‌جمهور زن برزیل، به یک نقطه عطف تاریخی دست یافت، پیروزی‌ای که به طور گسترده به عنوان گامی مهم برای برابری جنسیتی در سیاست جشن گرفته شد.

با این حال، دوره ریاست جمهوری او مملو از چالش‌ها بود. در سپتامبر ۲۰۱۱، او اولین رئیس دولت زن شد که مناظرات سالانه مجمع عمومی سازمان ملل را افتتاح کرد، که گواهی بر جایگاه جهانی او بود. با این حال، در سال اول ریاست جمهوری خود، روسف با اتهامات اولیه فساد روبرو شد که منجر به برکناری شش وزیر کابینه او شد و نشانه‌ای از بی‌ثباتی اولیه بود. وضعیت در سال ۲۰۱۳ تشدید شد، زمانی که گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه دولت آمریکا در حال جاسوسی از ارتباطات او بوده است. روسف در یک سخنرانی قدرتمند در مجمع عمومی سازمان ملل، جاسوسی ادعایی را به شدت محکوم کرد و آن را «نقض قوانین بین‌المللی» و «توهین به اصولی که باید روابط بین کشورها، به ویژه بین ملت‌های دوست را اداره کند» نامید که منجر به به تعویق افتادن سفر دولتی برنامه‌ریزی شده به واشنگتن شد.

فضای سیاسی با افشای رسوایی گسترده فساد پتروبراس، معروف به عملیات کارواش، از سال ۲۰۱۴ به بعد، بیشتر رو به وخامت گذاشت. مدیران اجرایی شرکت نفت دولتی متهم شدند که میلیاردها دلار را به طور غیرقانونی برای استفاده شخصی یا رشوه دادن به مقامات منحرف کرده‌اند. در حالی که روسف در بسیاری از سال‌هایی که فساد ادعایی رخ داده بود، ریاست پتروبراس را بر عهده داشت، او به طور مداوم هرگونه اطلاع از فعالیت‌های غیرقانونی را انکار کرد. با این وجود، این رسوایی به شدت اعتماد عمومی و اعتبار دولت او را تضعیف کرد، به ویژه زمانی که برزیل وارد بدترین رکود خود در ده‌ها سال شد و نارضایتی عمومی گسترده‌ای را دامن زد.

در ۲ دسامبر ۲۰۱۵، رئیس مجلس نمایندگان کشور، ادواردو کونیا، تلاش برای استیضاح روسف را آغاز کرد. اتهام اصلی علیه او، دستکاری ادعایی حساب‌های دولتی برای پنهان کردن کسری بودجه به منظور پیروزی در انتخابات مجدد در سال ۲۰۱۴ بود، اتهامی فنی که مخالفان آن را «جرم مسئولیت» نامیدند. در ۱۷ آوریل ۲۰۱۶، در مجموع ۳۶۷ قانونگذار در مجلس نمایندگان به استیضاح روسف رای دادند که به راحتی از اکثریت دو سوم مورد نیاز فراتر رفت. این پیشنهاد سپس به سنا رفت، که در ۱۲ مه ۲۰۱۶، با ۵۵ رای موافق در برابر ۲۲ رای مخالف، به آغاز محاکمه استیضاح رای داد. این تصمیم روسف را برای ۱۸۰ روز تعلیق کرد و میشل تامر، معاون رئیس‌جمهور، ریاست موقت را بر عهده گرفت.

پس از ماه‌ها محاکمه فشرده و بحث‌های سیاسی، سنای برزیل در ۳۱ اوت ۲۰۱۶، با ۶۱ رای موافق در برابر ۲۰ رای مخالف، به برکناری دائمی روسف از سمت خود رای داد و به ریاست جمهوری او پیش از موعد پایان داد. در سپتامبر ۲۰۱۷، اتهامات فساد به طور رسمی علیه روسف، سلف او لولا داسیلوا، و شش عضو دیگر حزب کارگران مطرح شد و آنها متهم به اداره یک سازمان جنایی برای انحراف وجوه از پتروبراس شدند، اتهاماتی که همه متهمان به شدت آنها را انکار کردند.

پس از استیضاح، روسف تلاش کرد تا به صحنه سیاسی بازگردد، اما در انتخابات عمومی ۷ اکتبر ۲۰۱۸، تنها ۱۵ درصد آرا را برای سناتوری به دست آورد. با این حال، حرفه او در ۲۴ مارس ۲۰۲۳، یک چرخش بین‌المللی غیرمنتظره به خود گرفت، زمانی که بانک توسعه نوین (NDB)، که توسط کشورهای بریکس تأسیس شده است، انتخاب او را به عنوان رئیس جدید خود اعلام کرد. او در مارس ۲۰۲۵ مجدداً انتخاب شد. این انتصاب فصل جدید مهمی را برای روسف رقم می‌زند و او را در راس یک نهاد مالی بین‌المللی حیاتی قرار می‌دهد، که بر توانایی او برای ظهور مجدد در صحنه جهانی پس از سال‌ها آشفتگی سیاسی داخلی تاکید می‌کند.

خبرگزاری اخباری