گرافیتی‌های باستانی هندی ارتباطات 2000 ساله را در دره پادشاهان مصر فاش می‌کنند

مصر - خبرگزاری اخباری

گرافیتی‌های باستانی هندی ارتباطات 2000 ساله را در دره پادشاهان مصر فاش می‌کنند

در یک کشف باستان‌شناسی بی‌سابقه، محققان ده‌ها کتیبه باستانی نوشته شده به زبان‌های هندی را در داخل مقبره‌های مقدس دره پادشاهان مصر کشف کرده‌اند. این یافته‌های چشمگیر، که قدمتشان به حدود 2000 سال پیش بازمی‌گردد، زمانی که مصر استانی از امپراتوری روم بود، شواهد جدید و قانع‌کننده‌ای از تعامل و تبادل فرهنگی قابل توجه بین آسیای جنوبی و مصر باستان ارائه می‌دهند و درک قبلی از ارتباطات جهانی تاریخی را به چالش می‌کشند. این کشف، حضور مسافران هندی، احتمالاً بازرگانان یا فرستادگان را روشن می‌کند که آثار پاک‌نشدنی خود را در یکی از مقدس‌ترین مکان‌های جهان باستان بر جای گذاشته‌اند.

کتیبه‌ها، عمدتاً به زبان‌های تامیلی باستان و سانسکریت، در شش مقبره مختلف در دره یافت شدند، که یک گورستان برای فرعون‌ها و اشراف قدرتمند برای قرن‌ها بود. محققان حدود 30 متن از این دست را تخمین می‌زنند که تقریباً نیمی از آنها به فردی بسیار پرکار به نام سیکای کوران نسبت داده شده است. امضای مکرر او، که اغلب با عبارت "سیکای کوران اینجا آمد و دید" همراه بود، نگاهی مستقیم و شخصی به تجربیات بازدیدکنندگان باستانی از هند ارائه می‌دهد. این کشف نه تنها حضور فیزیکی مردم جنوب آسیا را تأیید می‌کند، بلکه مشارکت فعال آنها را در فرهنگ یادمانی مصر برجسته می‌سازد و آنچه را که زمانی فقط گرافیتی تلقی می‌شد، به اسناد تاریخی ارزشمند تبدیل می‌کند.

مصرشناسان اولیه در واقع برخی از این نشانه‌ها را مشاهده کرده بودند اما فاقد تخصص زبانی برای شناسایی یا ترجمه آنها بودند و این امر یک شکاف حیاتی در درک تاریخی ایجاد کرده بود. این از طریق یک تحقیق جدید و دقیق، به رهبری محققانی مانند اینگو اشتراوخ، استاد دانشگاه لوزان، و شارلوت اشمید، محقق در مدرسه فرانسوی شرق دور، بود که این متون سرانجام رمزگشایی شدند. کار آنها، که در یک کنفرانس آکادمیک اخیر در چنای هند ارائه شد، پرده از تابلوی غنی سفر باستانی و کنجکاوی فرهنگی برداشت. اشتراوخ خاطرنشان کرد که در دوره روم، دره پادشاهان از قبل یک مقصد گردشگری پررونق بود، درست مانند امروز، که بازدیدکنندگانی را جذب می‌کرد که اغلب نام و منشأ خود را بر دیوارهای مقبره‌ها حک می‌کردند.

یکی از جذاب‌ترین شخصیت‌هایی که از این کتیبه‌ها پدیدار شد، سیکای کوران است که نامش هشت بار در پنج مقبره مختلف ظاهر می‌شود. انتخاب مکان او برای این کتیبه‌ها به ویژه قابل توجه است؛ در مقبره رامسس نهم، نوشته او در ارتفاعی شگفت‌انگیز بین 16 تا 20 فوت (5 تا 6 متر) بالای ورودی یافت شد. چالش لجستیکی حکاکی در چنین ارتفاعی همچنان یک راز باقی مانده است، که گمانه‌زنی‌هایی را در مورد موقعیت او یا ابزارهایی که ممکن است استفاده کرده باشد، برمی‌انگیزد. در یک مورد دیگر، کوران امضای خود را در ورودی مقبره‌ای متعلق به فرعون‌های تاوسرت و سیتناخت گذاشت، که نشان می‌دهد در آن زمان داخل مقبره بسته بوده است، با این حال او توانست ورودی را پیدا کند و کتیبه خود را روی آن بگذارد. در حالی که هویت دقیق او نامعلوم است، خط تامیلی باستان به خاستگاه او در جنوب هند اشاره دارد، و محققان گمان می‌کنند که او ممکن است یک بازرگان، یک مزدور یا یک رئیس بوده باشد.

فراتر از سیکای کوران، یک کتیبه مهم دیگر به زبان سانسکریت به مردی به نام ایندرناندین نسبت داده شد که جسورانه خود را «پیام‌رسان پادشاه کشهاراتا» اعلام کرد. پروفسور اشتراوخ تأکید کرد که سلسله کشهاراتا در قرن اول میلادی بر بخش‌هایی از هند حکومت می‌کرد، اگرچه پادشاه خاصی که ایندرناندین به او خدمت می‌کرد، هنوز مشخص نیست. با توجه به وضعیت مصر به عنوان یک استان رومی، سفر ایندرناندین از طریق دره پادشاهان ممکن است بخشی از یک مأموریت دیپلماتیک یا تجاری بزرگ‌تر در مسیر رم بوده باشد. ورود احتمالی او با کشتی به برنیس، یک بندر رومی در ساحل دریای سرخ مصر، بیشتر بر مسیرهای دریایی تثبیت شده‌ای تأکید می‌کند که هند را به جهان مدیترانه متصل می‌کرد.

این اکتشافات مجزا نیستند؛ آنها با شواهد باستان‌شناسی موجود از بنادر رومی دریای سرخ مانند میوس هورموس و برنیس، که مصنوعاتی دال بر تجارت هند و روم به دست آورده‌اند، همسو هستند و آنها را به طور قابل توجهی تقویت می‌کنند. کاسپر گرونلوند اورز، یک محقق مستقل که تجارت باستانی طولانی‌مدت را مطالعه کرده است، اظهار داشت که این یافته‌ها دقیقاً همان نوع شواهد مستقیمی از بازدید بازرگانان تامیلی و هندی غربی را نشان می‌دهند که محققان مدت‌ها به دنبال آن بودند، اما قبلاً هرگز در این مقیاس نتوانسته بودند آن را مستند کنند. این مجموعه رو به رشد از شواهد، درک ما از جهانی‌سازی باستان را بازتعریف می‌کند و جهانی را آشکار می‌سازد که بسیار بیشتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد به هم پیوسته بوده است، با شبکه‌های تجاری پر جنب و جوش و تبادلات فرهنگی که فواصل وسیعی را در بر می‌گرفتند.

الکساندرا فون لیفن، استاد مصرشناسی در دانشگاه مونستر، تأکید کرد که این متون تازه رمزگشایی شده صرفاً حضور هندی‌ها در مصر را تأیید نمی‌کنند؛ بلکه علاقه محسوسی به فرهنگ محلی را نشان می‌دهند. عمل حکاکی نام و پیام یک فرد در چنین فضاهای مقدسی نشان‌دهنده سطحی از مشارکت فراتر از صرفاً عبور است. پیامدهای این تحقیق عمیق است و راه‌های جدیدی را برای درک پویایی‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جهان باستان باز می‌کند. محققان پیش‌بینی می‌کنند که تحقیقات بیشتر در سایر مکان‌های مصر، مانند معابد، ممکن است کتیبه‌های بیشتری به زبان هندی را کشف کند و نویدبخش غنی‌سازی مداوم دانش ما از این برخوردهای بین‌فرهنگی باستانی باشد.

خبرگزاری اخباری