کندال نزان: "رها کردن کردها خیانت آمریکایی‌هاست"

سوریه - خبرگزاری اخباری

کندال نزان: "رها کردن کردها خیانت آمریکایی‌هاست"

در یک نقطه عطف اساسی در چشم‌انداز پیچیده سیاسی سوریه، کندال نزان، رئیس کهنه‌کار انستیتوی کردی پاریس، اظهار داشت که توافق اخیر بین دولت سوریه و نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) ضربه‌ای کوبنده به آرمان‌های کردها برای خودمختاری است. نزان در اظهاراتی شدیداللحن، آنچه را که او "رها کردن" کردها توسط آمریکایی‌ها نامید، محکوم کرد و تأکید کرد که این عقب‌نشینی به منزله خیانت است، به ویژه با توجه به نقش محوری که کردها یک دهه پیش به عنوان "پیشگام" در نبرد علیه سازمان دولت اسلامی (داعش) ایفا کردند.

این توافق، که جزئیات دقیق آن هنوز در حال آشکار شدن است، ادغام تدریجی نیروهای کرد و اداره خودمختار آنها را در ساختار دولت جدید سوریه پیش‌بینی می‌کند. این تحول به دنبال بازپس‌گیری سریع مناطق توسط نیروهای طرفدار دولت، که گمان می‌رود نیروهای احمد الشعرا باشند، رخ می‌دهد و منجر به ناامیدی قابل توجهی در میان کردهایی شد که آرزوی ایجاد یک نهاد نیمه‌خودمختار در شمال و شرق سوریه را در سر می‌پروراندند. از لحاظ تاریخی، کردها، بزرگترین گروه قومی بدون کشور در جهان، مدت‌هاست که به دنبال به رسمیت شناختن حقوق ملی خود در چهار کشور: ترکیه، سوریه، عراق و ایران بوده‌اند.

اظهارات نزان بحث گسترده‌ای را در مورد تعهدات ایالات متحده در قبال متحدان منطقه‌ای خود، به ویژه در قبال SDF تحت حمایت واشنگتن، برانگیخته است. از سال ۲۰۱۴، یگان‌های مدافع خلق (YPG) کرد، که جزء اصلی SDF هستند، مؤثرترین شریک ائتلاف بین‌المللی به رهبری ایالات متحده در شکست دادن دولت اسلامی بوده‌اند. آنها در این مبارزه فداکاری‌های عظیمی انجام دادند و هزاران مبارز خود را در خط مقدم از دست دادند. حمایت آمریکا حیاتی بود، نه تنها در ارائه آموزش و تسلیحات، بلکه در ارائه پوشش هوایی که آنها را قادر ساخت تا پیروزی‌های قاطعی را علیه جهادی‌ها به دست آورند.

با این حال، پس از آنکه تهدید اصلی ناشی از داعش تا حد زیادی خنثی شد، ایالات متحده شروع به ارزیابی مجدد استراتژی خود در سوریه کرد. پس از سال‌ها حمایت، فشار مداوم ترکیه، که YPG را یک سازمان تروریستی مرتبط با پ‌ک‌ک ممنوعه می‌داند، منجر به کاهش حمایت آمریکا شد. این امر در عقب‌نشینی‌های مکرر نیروهای آمریکایی از برخی مناطق آشکار شد و کردها را در برابر حملات ترکیه و پیشروی‌های دولت سوریه آسیب‌پذیر کرد. این تغییر در سیاست آمریکا در محافل کردی به طور گسترده به عنوان خیانت به اصول ائتلاف تلقی می‌شود.

ادغام نیروها و اداره کردها در دولت سوریه سوالات جدی را در مورد آینده این مناطق و سرنوشت جمعیت کرد مطرح می‌کند. در حالی که این توافق ممکن است ثبات کوتاه‌مدتی را فراهم کند، تنش‌های عمیق بین خودگردانی کرد و دمشق ممکن است دوباره پدیدار شود. دمشق، تحت رهبری رئیس‌جمهور بشار اسد، همواره هرگونه خودمختاری کرد را رد کرده و حضور مسلحانه کردها در شمال شرق سوریه را نقض حاکمیت خود می‌داند. این توافق، در صورت اجرای کامل، کنترل دمشق را بر این مناطق دوباره تأیید می‌کند و به طور مؤثر هرگونه آرزوی کردها برای تعیین سرنوشت خود را تضعیف می‌کند.

دیدگاه کندال نزان، که صدای مهمی را در میان کردهای دیاسپورا نشان می‌دهد، منعکس‌کننده ناامیدی عمیق و احساس خیانت است. کردها، که از لحاظ تاریخی ابزاری در مبارزات قدرت منطقه‌ای و بین‌المللی بوده‌اند، بار دیگر خود را در موقعیتی نامطمئن می‌یابند. این وضعیت یادآور موارد متعدد تاریخی است که در آن کردها پس از خدمت به منافع قدرت‌های بزرگ، رها شدند و این امر حس به حاشیه‌رانده شدن و بی‌اعتمادی آنها را عمیق‌تر کرد.

علاوه بر این، پیامدهای این توافق فراتر از مرزهای سوریه است. این می‌تواند بر کردهای عراق، ترکیه و ایران تأثیر بگذارد و به طور بالقوه بر جنبش‌های ملی آنها تأثیر بگذارد. همچنین پیام نگران‌کننده‌ای را به سایر متحدان ایالات متحده در منطقه در مورد قابلیت اطمینان حمایت بلندمدت آمریکا می‌فرستد. رویدادهای جاری در سوریه، ماهیت بی‌ثبات ائتلاف‌های بین‌المللی در خاورمیانه را برجسته می‌کند و تأکید می‌کند که منافع ژئوپلیتیکی اغلب بر تعهدات اخلاقی یا وعده‌هایی که در زمان نیاز داده می‌شوند، برتری دارند.

این سؤال همچنان باز است که این توافق چگونه در میدان اجرا خواهد شد و آیا به صلح پایدار یا دور جدیدی از بی‌ثباتی منجر خواهد شد. سرنوشت کردهای سوریه، که فداکاری‌های عظیمی برای آینده‌ای بهتر انجام داده‌اند، در میان تعامل پیچیده قدرت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی نامعلوم باقی می‌ماند.

خبرگزاری اخباری