Ivy League Yarıмilderı Jack Ohman: Neden SEC Güçlerine ve NIL Zenginliklerine Karşı Yale'i Seçti?

Amerika Birleşik Devletleri - Ekhbary Haber Ajansı

Ivy League Yarıмilderı Jack Ohman: Neden SEC Güçlerine ve NIL Zenginliklerine Karşı Yale'i Seçti?

Kolej sporlarının hızla değişen ortamında, cazip "İsim, İmaj, Benzerlik" (NIL) anlaşmalarının cazibesi ve güçlü programlarda anında oynama süresi vaadi, oyuncu hareketlerini sıklıkla belirlerken, Yale Üniversitesi'nin çaylak atıcısı Jack Ohman'ın hikayesi kalıcı değerlere tanıklık ediyor. Ulusal dikkat çeken çıkış sezonunun ortasında Ohman, ülkenin dört bir yanındaki seçkin programların, özellikle de son derece rekabetçi Güneydoğu Konferansı'ndaki (SEC) programların transferi için yarıştığı bir transfer çılgınlığının merkezinde buldu kendini. Ancak Ohman, bilinçli bir karar vererek Yale'de kalmayı seçti; bu seçim, maddi kazanç ve algılanan daha büyük maruz kalma vaadinin ayartıcı şarkısına karşı sadakat ve takım bağlılığını savunuyor.

Geçtiğimiz bahar, Jack Ohman sadece ilk kolej beyzbol sezonunu yaşamıyordu; onu domine ediyordu. Gol yemediği innings serisi ve genel atıcılık ustalığı, Yale'deki zorlu derslerini yönetirken bile ulusal manşetlere çıkmaya başladı. Ancak gerçek endişe, akademik baskı veya tipik çaylak gerginliklerinden kaynaklanmıyordu. Bunun yerine, büyüyen yeteneğini fark eden sayısız kolej programının amansız takibinden kaynaklanıyordu.

Lisede sınırlı atıcılık deneyimine sahip olmasına rağmen, elit "taşıma" (carry) ve kontrol ile 95 mil/saat hızında bir fastball'a sahip olan 6 metrelik sağ elini kullanan oyuncunun muazzam potansiyelini gören bu "marka adı" kolej programları, ona gelişim yolları ve önemli finansal teşvikler vaat ederek, genişleyen NIL ortamından yararlandılar. Gelecek vadeden bir yıldız gören menajerler, onu temsil etmek için can atıyorlardı. Arkadaşları ve ailesinden gelen, transfer planlarını soran sürekli telefon ve mesaj bombardımanı, yoğun baskıyı artırıyordu.

Ohman'ın kendisi de bir "Power 4" okuluna geçmeyi düşündüğünü itiraf etti. Gerekçe anlaşılır nitelikteydi: beceri geliştirme için üstün tesisler, profesyonel gözlemciler için daha parlak görünürlük ve bu programlarda mevcut olan önemli NIL telafisi. Son yıllarda gevşetilen NCAA kurallarının bir sonucu olan transfer portalı, oyuncu hareketlerini normalleştirdi ve genellikle etik sınırları bulanıklaştırdı. Dikkat akını o kadar bunaltıcı hale geldi ki, eski bir Major League solak atıcısı olan Ohman'ın babası Will, oğlunun telefon numarasını değiştirmeyi düşündü.

"Gürültü inanılmazdı," diye hatırladı Will Ohman. Sağır edici kavgaya rağmen, Jack Ohman numarasını değiştirmedi ve transfer de olmadı. NCAA tarihindeki en büyük çaylak sezonlarından birine dönüşen olayın ortasında, Yale koçlarına New Haven'da kalma kararını bildirdi. Ohman, "Bu konuda çok insanla konuştum çünkü tam olarak ne yapacağımı bilmiyordum," dedi. "Ama kararımı besleyen şeyin, çok çok yakın olduğum harika bir grup insan olması olduğunu düşünüyorum. Daha çok sadakatle ilgili. Sanırım bu, kolej sporlarında unutulmuş bir özellik. Bunu sık görmezsiniz. Ama bence bu çok büyük."

Çaylak sezonu, ulusal liderliği elinde tutan 73,2 innings atışıyla olağanüstü 1,34 ERA ile sona erdi. Yale'in 31-14'lük rekorunda ve Ivy League normal sezon şampiyonluğunda kilit rol oynadı. Ohman, 2007'den bu yana Ryan Lavarnway'den sonra bu onura ulaşan ilk Yale beyzbol oyuncusu olarak İkinci Takım All-America onuruna layık görüldü. Tanınmayan bir prospect'ten 2027 MLB draftında potansiyel bir ilk tur seçimine yükselişi baş döndürücüydü.

Geçtiğimiz Cuma günü Ohman, ikinci sezonunu açtı ve Yale'in sezonun ilk maçını kaybetmesine rağmen Bethune-Cookman'a karşı beş innings'de 10 vuruş yaparak hem Ivy League'e hem de ülkeye bir kez daha haber verdi. 20 yaşındaki Ohman, "Koçlarım bana bir şans verdi. İşler yolunda gitti. Harika bir atıcı oldum. Bir yıl sonra ayrılıp, beni işe alırken risk aldıkları için her şeyi bir kenara atmam saygısızlık olurdu. Ve bu riskin karşılığını verdiği için mutluyum." dedi.

Ohman'ın elit atıcı statüsüne yolculuğu alışılmadık bir yoldu. Phoenix'teki Brophy College Prep'te çoğunlukla bir pozisyon oyuncusuydu, son yılında takımın ilk vuruşçusu olarak neredeyse %400 vuruş yapan çok yönlü bir oyuncuydu. Zaman zaman atış yaptı, gençliğinde 18, son yılında ise 25 innings attı, potansiyel parıltıları gösterdi ancak istikrar eksikti. Babası Will Ohman, oğlunun keşfedilmemiş atıcılık potansiyelini fark etti. Will Ohman, "Benim için, atıcı olarak potansiyelinin çok daha yüksek olduğu çok açıktı," diye açıkladı. "6 feet, 170 pound ağırlığında çok sayıda kolej oyuncusu var. Ayırt edici özellikler bulmalısınız. Onun kolu onun ayırt edici özelliğiydi."

Beyzbol antrenman tesisi işleten Will Ohman, oğlunu yalnızca Jack'in sergileyecek becerilere sahip olduğuna inandığında gösterilere stratejik olarak sundu. Jack sadece ikisine katıldı. Yale atış koçu Chris Wojick, onu ilk kez son sezonundan önceki sonbaharda akademik olarak yetenekli sporcular için düzenlenen bir gösteride gördü. Çok az sayıda okul tarafından ilgi gören Ohman, yalnızca iki resmi ziyarette bulundu: Seattle Üniversitesi ve Yale. Connecticut ziyareti sonrasında kısa süre sonra Yale'e taahhüt verdi ve başarı hemen görünmüyordu.

Yale baş antrenörü Brian Hamm, "Yale'e geldiğinde, kolej düzeyinde atış yapabilmek, hatta etki yaratmak açısından hala kat etmesi gereken uzun bir yolu vardı," dedi. Wojick, Ohman'ın 2024 sonbahar antrenmanları sırasında listedeki muhtemelen en kötü atıcı olduğunu doğruladı. Eski Major League oyuncusu Bronson Arroyo'yu anımsatan yüksek bacak vuruşuyla karakterize edilen vuruşu, kontrolünde tutarsızlığa yol açtı. Strike atmakta zorlanıyordu, bu da Ivy League'de bir başlangıç atıcısı için kritik bir eksiklikti. Eğik topu, kolayca vurulabilen "gevşek" bir teklif olarak tanımlandı.

Dönüşüm kış tatilinden sonra başladı. Wojick, "Ocak ayındaki canlı kapalı alan antrenmanlarında attığı ilk top 96 [mph] idi," diye hatırlıyor. "Ve sonbaharda 91-92 civarındaydı." Wojick derhal vuruş koçuna, ardından tüm ekibe haber verdi: "Jack artık vurmuyor. Bizim için atacak." Ohman, daha kompakt, tekrarlanabilir bir hareket için bacak vuruşunu ortadan kaldırarak vuruşunu geliştirdi ve Bölüm I antrenmanlarından elde edilen güçten yararlandı. Ancak, eğik topu hala üzerinde çalışılması gereken bir konuydu. Wojick, ona bir slider geliştirmesini önerdi. Şubat ayı başlarında, sezon yaklaşırken, Wojick Ohman'a net bir seçenek sundu: slider'ı benimseyip hafta sonu başlangıcı olmak ya da hafta içi önemsiz maçlarda temizlik görevlerine razı olmak.

Ohman, "Sanki, 'Kötü innings atacaksın, nokta' gibiydi," diye anlattı. "Yani, 'Sen kötüsün ve seni oynatmalıyız ve seni geliştirmeliyiz. Ama evet, kötü innings atacaksın.' Beni ateşlemeye çalışıyordu." Bu dönüm noktası, Ohman'ın doğuştan gelen sadakat duygusuyla birleştiğinde, modern kolej sporlarının yüksek bahisli dünyasında karakter ve inancın hala zafer kazanabileceğini kanıtlayarak, onun Yale'e olan bağlılığını sağlamlaştırdı.

Ekhbary Haber Ajansı