ونزوئلا: بستگان زندانیان سیاسی برای آزادی آنها دست به اعتصاب غذا زدند

ونزوئلا - خبرگزاری اخباری

ونزوئلا: بستگان زندانیان سیاسی برای آزادی آنها دست به اعتصاب غذا زدند

در یک درخواست ناامیدانه برای عدالت و آزادی، بستگان زندانیان سیاسی در ونزوئلا دست به اعتصاب غذا زده و خواستار آزادی فوری اعضای خانواده خود شده‌اند. این اعتراض، که عمدتاً شامل زنان است، روز شنبه در مقابل یک زندان پلیس در پایتخت، کاراکاس، آغاز شد. این تظاهرات تأثیرگذار به دنبال افزایش فشار بر پارلمان ونزوئلا است تا سرانجام قانون عفوی را که مدت‌ها مورد بحث بوده، تصویب کند – اقدامی که به طور بالقوه می‌تواند به آزادی صدها نفر که به اتهامات با انگیزه سیاسی بازداشت شده‌اند، منجر شود.

اعتصاب غذا، که در ابتدا حدود ده زن در آن شرکت داشتند، به سرعت توجه را به مسئله طولانی‌مدت زندانی‌شدن سیاسی در ونزوئلا جلب کرد. در میان شرکت‌کنندگان شجاع، اولین کیارو، مادر یک زندانی سیاسی، حضور دارد که قاطعیت تزلزل‌ناپذیر خود را به خبرگزاری فرانسه ابراز کرد: «ما امیدواریم بتوانیم اینجا بمانیم تا همه آزاد شوند.» سخنان او بر سرخوردگی و ناامیدی عمیقی که بسیاری از خانواده‌ها احساس می‌کنند و عزیزانشان به دلیل فعالیت‌های سیاسی یا وابستگی‌هایشان زندانی شده‌اند، تأکید می‌کند. برخی از زنان به خوابیدن در محل اعتراض روی آورده‌اند، و در این تصور که «خواب گرسنگی را تسکین می‌دهد» آرامش می‌یابند – تصویری واضح از رنج جسمی و عاطفی آنها.

این اعتراض احساسی همزمان با مذاکرات حیاتی در داخل مجلس ملی در کاراکاس در مورد یک لایحه عفو تاریخی است. قانون پیشنهادی با هدف پایان دادن به آزار و اذیت قضایی و سرکوب مخالفان، شامل کلیه اتهامات مطرح شده علیه مخالفان سیاسی دولت کنونی و اسلاف آن در طول 27 سال گذشته است. با این حال، تصویب مورد انتظار قانون عفو، که در ابتدا برای پنجشنبه گذشته برنامه‌ریزی شده بود، به دلیل اختلافات مداوم بین حزب حاکم و مخالفان در مورد جزئیات پیچیده اجرای آن به تعویق افتاده است. این تأخیر تنها رنج و ناامیدی در میان بستگان زندانیان را افزایش داده است.

قانون عفو نقطه عطفی در چشم‌انداز سیاسی پیچیده ونزوئلا است. حامیان استدلال می‌کنند که این یک گام حیاتی به سوی آشتی ملی و کاهش تنش‌های سیاسی است که به طور بالقوه راه را برای گفتگوی سیاسی فراگیرتر هموار می‌کند. منتقدان، با این حال، نگرانی‌هایی را در مورد دامنه عفو ابراز می‌کنند و بیم آن دارند که ممکن است افراد درگیر در جرایم جدی را تبرئه کند یا نتواند به مسائل اساسی سرکوب سیاسی بپردازد. خود بحث پارلمانی بر شکاف عمیق ایدئولوژیک در میان نخبگان سیاسی کشور تأکید می‌کند و دستیابی به اجماع در مورد چنین مسئله حساسی را بسیار دشوار می‌سازد.

در صورت اجرایی شدن قانون عفو، این پتانسیل را دارد که صدها زندانی سیاسی را آزاد کند، که نشان‌دهنده تغییر قابل توجهی در رویکرد دولت به مخالفت خواهد بود. قابل ذکر است که حتی مستقل از قانون پیشنهادی، موارد متعددی از آزادی زندانیان سیاسی به صورت فردی یا در گروه‌های کوچک در روزهای اخیر وجود داشته است. این آزادی‌های پراکنده، در حالی که امیدهایی را ارائه می‌دهند، به طور کامل به مطالبات جامع برای عفو گسترده و آزادی بی‌قید و شرط همه بازداشت‌شدگان سیاسی نمی‌پردازند.

ونزوئلا همچنان با چالش‌های عظیم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی دست و پنجه نرم می‌کند، و وضعیت حقوق بشر یک نگرانی حیاتی باقی مانده است. زندانی‌کردن مخالفان سیاسی محکومیت گسترده بین‌المللی را به دنبال داشته است، و سازمان‌های حقوق بشر بارها خواستار آزادی آنها شده‌اند. اعتصاب‌کنندگان غذا امیدوارند که اقدامات آنها نه تنها وضعیت اسفناک آنها را برجسته کند، بلکه مقامات را نیز وادار به اقدامات قاطعانه کند. سرنوشت قانون عفو، و همراه با آن امید صدها خانواده، نامشخص باقی مانده است، که بر مبارزه مداوم برای عدالت و حقوق اساسی در ونزوئلا تأکید می‌کند.

Ekhbary.com