سایه اپستین بر خیابان داونینگ: استارمر به دلیل انتصاب بحث‌برانگیز مندلسون تحت فشار

بریتانیا - خبرگزاری اخباری

سایه اپستین بر خیابان داونینگ: استارمر به دلیل انتصاب بحث‌برانگیز مندلسون تحت فشار

انتشار اسناد جدید مربوط به جفری اپستین، سرمایه‌دار فقید، طوفانی سیاسی را در سراسر بریتانیا به راه انداخته که فراتر از محافل سلطنتی و رسوایی‌های معمول آنها گسترش یافته است. در قلب این جنجال جدید، کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا قرار دارد که پس از افشای انتصاب پیتر مندلسون، یکی از چهره‌های نمادین «کارگر جدید»، به عنوان سفیر در واشنگتن، با بحرانی فزاینده در داخل حزب کارگر دست و پنجه نرم می‌کند؛ این انتصاب علیرغم هشدارهای قبلی در مورد ارتباطات او با اپستین صورت گرفته بود. این تحول خشم عمیقی را در میان نمایندگان پارلمان کارگر برانگیخته است، که قضاوت اشتباه استارمر و نحوه مدیریت اوضاع توسط تیمش را مورد انتقاد قرار می‌دهند.

این ماجرا هفته گذشته با انتشار پرونده‌های جدید توسط وزارت دادگستری ایالات متحده، که جزئیات پیچیدگی‌های شبکه اپستین را تشریح می‌کند، تشدید شد. در میان نام‌هایی که با قدرت دوباره مطرح شدند، نام پیتر مندلسون، که در محافل سیاسی بریتانیا به دلیل زیرکی و توانایی‌اش در مانور دادن در سایه‌ها به «شاهزاده تاریکی» معروف است، توجه عمومی را به خود جلب کرد. مندلسون، چهره‌ای کلیدی در کنار تونی بلر در دوران «کارگر جدید»، خود را درگیر اتهاماتی یافت که نشان‌دهنده همدستی شدید با اپستین بود، که اکنون اعتبار خیابان داونینگ را به خطر انداخته است.

این کی‌یر استارمر بود که در اقدامی که اکنون به طور گسترده‌ای جسورانه و برای بسیاری بی‌پروا تلقی می‌شود، حدود یک سال پیش بر انتصاب مندلسون به عنوان سفیر در واشنگتن اصرار ورزید. این تصمیم برخلاف توصیه برخی از مشاوران خود استارمر گرفته شد، که نگرانی‌هایی را در مورد رابطه «آلوده» مندلسون با اپستین ابراز کرده بودند. توجیه رسمی برای انتصاب او بر اساس تجربه دیپلماتیک گسترده مندلسون و ارتباطات عالی او در پایتخت ایالات متحده بود و او را عامل ایده‌آلی برای پیمایش در پیچیدگی‌های دولت دونالد ترامپ می‌دانستند. با این حال، تنها هشت ماه بعد، مندلسون مجبور به استعفا شد، زمانی که اسناد اولیه اپستین به نور آمد و عمق ارتباط او با این سرمایه‌دار را آشکار کرد.

این چهارشنبه، استارمر برای جلسه هفتگی پرسش و پاسخ نخست‌وزیر، در پارلمان حاضر شد؛ میدانی پرفشار که در آن تلاش کرد تا سیل انتقادات را مهار کند. در تلاشی برای فاصله گرفتن از این جنجال، استارمر موضعی قاطع و محکوم‌کننده در برابر مندلسون اتخاذ کرد و او را علناً به «خیانت به کشورش» متهم کرد. نخست‌وزیر از تصمیم خود ابراز تأسف عمیق کرد و اظهار داشت: «او بارها به تیم من در مورد رابطه‌اش با اپستین دروغ گفت، هم قبل و هم بعد از انتصابش به عنوان سفیر. من از انتصاب او پشیمانم. اگر آن زمان آنچه را که اکنون می‌دانم می‌دانستم، هرگز اجازه نمی‌دادم او به دولت من نزدیک شود.»

با این حال، اعتراف استارمر مبنی بر اینکه در طول فرآیند انتخاب در مورد رابطه «مشکوک» مندلسون با اپستین در سال‌های گذشته به او هشدار داده شده بود، بر آتش این ماجرا افزود. این افشاگری اعتماد را در داخل حزب او بیشتر از بین برده و شورشی داخلی را برانگیخته که تهدید می‌کند رهبری او را بی‌ثبات کند. این خشم به ویژه در مورد نحوه اولیه مدیریت دولت در مورد افشای اسناد آشکار شد. پیشنهاد اصلی خیابان داونینگ این حق را برای خود محفوظ می‌داشت که اطلاعاتی را که می‌تواند بر «امنیت ملی یا روابط بین‌الملل» تأثیر بگذارد، منتشر نکند؛ بندری که بسیاری آن را تلاشی برای پنهان کردن جزئیات بالقوه شرم‌آور یا مصالحه‌آمیز مرتبط با شخصیت‌هایی مانند دونالد ترامپ تفسیر کردند.

مخالفت داخلی صدای قدرتمندی در آنجلا رینر، معاون سابق نخست‌وزیر و رقیب سیاسی کنونی استارمر، پیدا کرد که رهبری این شورش را بر عهده گرفت. رینر در پارلمان خواستار شد که کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان، یک نهاد مستقل، مسئولیت تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام اسناد عمومی شوند را بر عهده بگیرد. این حرکت نه تنها بی‌اعتمادی بسیاری از نمایندگان چپ‌گرای پارلمان به استارمر و مشاورش مورگان مک‌سوینی را منعکس کرد (که آنها را متهم به چرخش به راست در سیاست‌های دولت و فشار برای انتصاب مندلسون می‌کنند)، بلکه تیم نخست‌وزیر را نیز مجبور به امتیازدهی کرد. در پایان بعدازظهر، پارلمان به مکانیزمی چراغ سبز نشان داد که به کمیته اختیار فیلتر کردن اسناد را می‌داد، که یک شکست آشکار برای اقتدار استارمر بود.

همزمان با بحران سیاسی، پلیس متروپولیتن لندن تحقیقات رسمی را در مورد پیتر مندلسون آغاز کرده است. مقامات درخواست کرده‌اند که شواهدی که ممکن است در تحقیقات آنها تداخل ایجاد کند، منتشر نشود. اسناد اپستین فاش کرده‌اند که مندلسون ظاهراً در سال ۲۰۰۹ اطلاعات مالی محرمانه را به این میلیاردر آمریکایی درز داده است، در زمانی که این سیاستمدار هنوز بخشی از دولت گوردون براون بود و در بحبوحه بحران مالی جهانی که پیش از آن خشم عمومی را برانگیخته بود. این لایه اضافی از اتهامات نه تنها موقعیت مندلسون را پیچیده‌تر می‌کند، بلکه بُعدی عمیق‌تر و نگران‌کننده‌تر به بحرانی که استارمر با آن روبرو است، می‌افزاید؛ کسی که مجبور است در شبکه‌ای پیچیده از اخلاق، سیاست و عدالت در لحظه‌ای حیاتی برای آینده حزب کارگر و خود بریتانیا حرکت کند.

خبرگزاری اخباری