تنگه هرمز: چرا نیروی دریایی آلمان باید شرکت کند

آلمان - خبرگزاری اخباری

تنگه هرمز: چرا نیروی دریایی آلمان باید شرکت کند

اتحادهای بین‌المللی و چالش‌های امنیتی در آبراه‌های حیاتی

در بحبوحه تنش‌های فزاینده در تنگه هرمز، پرسش اساسی در مورد نقشی که آلمان، قدرت اقتصادی اروپا، باید در تأمین امنیت یکی از حیاتی‌ترین مسیرهای کشتیرانی جهان ایفا کند، مطرح می‌شود. اگر کشورهای عمده اروپایی مانند فرانسه، بریتانیا و ایتالیا تصمیم بگیرند به تلاش‌ها برای تأمین امنیت ترافیک دریایی در این منطقه استراتژیک بپیوندند، بی‌طرفی دیگر گزینه پایداری برای آلمان نخواهد بود. این وضعیت مستلزم بازنگری در نقش آلمان در امنیت دریایی بین‌المللی است، به ویژه با توجه به چالش‌هایی که توسط تهدیدات احتمالی ایران ایجاد می‌شود.

برخی ناظران، اقدامات رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ در منطقه را با اقدامات ولادیمیر پوتین در اوکراین مقایسه می‌کنند، که پوتین در ابتدا معتقد بود می‌تواند به اهداف نظامی خود به سرعت دست یابد. کاخ سفید خود از تاب‌آوری رژیم ایران، توانایی آن در حفظ کنترل داخلی و پرتاب‌های مداوم موشک، علیرغم ادعاهای آمریکا مبنی بر تضعیف قدرت هوایی و دریایی ایران، شگفت‌زده به نظر می‌رسد. این اختلاف، ارزیابی‌های بالقوه نادرست با پیامدهای جدی را نشان می‌دهد.

واشنگتن اصرار دارد که ایران توانایی‌های نظامی خود را از دست داده است، اما واقعیت خلاف آن را ثابت می‌کند. تهران هنوز ابزارهای کافی برای تهدید ناوبری در تنگه هرمز را در اختیار دارد که این امر پیامدهای اقتصادی و سیاسی جهانی را به همراه دارد. ناتوانی قوی‌ترین قدرت نظامی جهان در خنثی کردن این تهدید، پرسش‌هایی را در مورد دقت ارزیابی‌های استراتژیک آمریکا مطرح می‌کند. آیا واشنگتن احتمال اجرای تهدیدات ایران برای حمله و غرق کردن کشتی‌ها در تنگه در طول یک درگیری را دست‌کم گرفته است؟

این تحولات، کشورهای گروه G7، از جمله ایالات متحده را بر آن داشته است تا تصمیم به انجام مأموریت‌های اسکورت از طریق تنگه هرمز بگیرند. با این حال، این تصمیم فوری نبود و مشروط به "زمانیکه شرایط امنیتی اجازه دهد" بود. این شرط مبهم، عدم قطعیت را در مورد زمان‌بندی اجرای واقعی باقی می‌گذارد و به نظر می‌رسد به دستیابی به اهداف متغیر دولت ترامپ مرتبط است. در این میان، رئیس‌جمهور آمریکا از کاپیتان‌های کشتی‌های غیرنظامی خواسته است که "کمی شجاعت" نشان دهند.

واقع‌بینانه، مأموریتی که نیازمند همکاری چندین نیروی دریایی برای تأمین امنیت منطقه‌ای ناپایدار مانند تنگه هرمز است، نیازمند برنامه‌ریزی و آمادگی دقیق است. آلمان باید شروع به عادت کردن به ایده مشارکت فعال در چنین عملیاتی کند. اگر متحدان اروپایی نفتکش‌ها را اسکورت کنند و مین‌ها را در سواحل ایران خنثی کنند، آلمان نمی‌تواند صرفاً به اعزام چند کشتی مین‌روب قدیمی بسنده کند، همانطور که 36 سال پیش در طول بحران کویت انجام داد، زمانی که آلمان کشتی‌های قدیمی را به دریای مدیترانه فرستاد تا بشکه‌های نفت غرق شده در نزدیکی کرت را به عنوان نمادی از همبستگی جستجو کند.

بحران در منطقه باعث ایجاد امواج شوک در بازارهای جهانی نفت شده است. علیرغم تلاش‌های آلمان، آمریکا و سایر کشورها برای مقابله با این وضعیت از طریق آزادسازی مقادیر بی‌سابقه از ذخایر استراتژیک نفت، اثر مطلوب هنوز محقق نشده است. بازار جهانی انرژی با بسته شدن احتمالی تنگه هرمز ضربه سختی می‌خورد و خطرات حملات به کشتیرانی همچنان بالا باقی مانده و چالش قابل توجهی برای امنیت دریایی ایجاد می‌کند.

تنگه هرمز، شریان حیاتی کشتیرانی بین‌المللی، به نقطه کانونی تهدیدات جدی تبدیل شده است، به طوری که گزارش‌ها حاکی از قصد ایران برای استفاده از آن برای انسداد با مین است. در پاسخ، رئیس‌جمهور آمریکا ترامپ به تهدیدات خود علیه تهران ادامه می‌دهد. همگرایی تلاش‌های بین‌المللی، با مشارکت فعال کشورهایی مانند آلمان، دیگر یک امتیاز لوکس نیست، بلکه ضرورتی برای تضمین ثبات بازارهای جهانی و جلوگیری از تشدید تنش‌های امنیتی با پیامدهای بالقوه فاجعه‌بار است.

خبرگزاری اخباری