ترامپ و نتانیاهو توافق کردند که به ایران برای کاهش فروش نفت به چین فشار بیاورند

ایالات متحده - خبرگزاری اخباری

ترامپ و نتانیاهو توافق کردند که به ایران برای کاهش فروش نفت به چین فشار بیاورند

واشنگتن دی.سی. – در تحولی قابل توجه که می‌تواند پویایی انرژی منطقه‌ای و تنش‌های ژئوپلیتیکی را بازتعریف کند، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، طبق گزارش‌ها در دیداری در کاخ سفید در ۱۱ فوریه به توافقی دست یافتند. این توافق که توسط Axios به نقل از دو مقام آمریکایی مطلع از موضوع گزارش شده است، بر تشدید تلاش‌های ایالات متحده برای مهار صادرات نفت ایران، به ویژه به چین، متمرکز است.

این گزارش به نقل از یک مقام ارشد آمریکایی می‌افزاید: «ما توافق کردیم که با تمام قوا و حداکثر فشار علیه ایران عمل کنیم، به عنوان مثال، در مورد فروش نفت ایران به چین.» این اظهارات بر تعهد دولت به استراتژی «حداکثر فشار» خود تأکید می‌کند که هدف آن فلج کردن اقتصاد ایران از طریق قطع منابع درآمد آن است، که فروش نفت جزء حیاتی آن محسوب می‌شود.

چین بازار مهمی برای نفت ایران است و بیش از ۸۰ درصد از کل صادرات نفت این کشور را تشکیل می‌دهد. تلاش هماهنگ ایالات متحده برای کاهش این جریان تجاری، به ناچار منجر به کاهش قابل توجهی در درآمدهای نفتی ایران خواهد شد. این اقدام به عنوان یک ضربه استراتژیک تلقی می‌شود که برای وادار کردن ایران به تغییر رفتار منطقه‌ای، برنامه هسته‌ای و توسعه موشک‌های بالستیک خود طراحی شده است.

در حالی که وزارت امور خارجه چین تا ۱۵ فوریه، اولین روز تعطیلات ملی سال نوی چینی، بلافاصله به درخواست‌های اظهارنظر پاسخ نداده است، زمان‌بندی این توافق ظاهری قابل توجه است. این اعلامیه درست زمانی منتشر می‌شود که چین در حال جشن گرفتن سال نوی قمری، یک تعطیلات ملی مهم، بود و این امر می‌تواند واکنش فوری پکن را پیچیده کند. با این حال، نقش چین به عنوان دریافت‌کننده اصلی نفت ایران، آن را در مرکز این مانور ژئوپلیتیکی قرار می‌دهد.

توافق گزارش شده بین ترامپ و نتانیاهو در بحبوحه زمینه پیچیده و پرنوسان در روابط آمریکا و ایران صورت می‌گیرد. اخیراً، دیپلمات‌های آمریکایی و ایرانی با میانجیگری عمان، مذاکرات هسته‌ای را برگزار کردند که نشان‌دهنده گشایش بالقوه، هرچند شکننده، برای دیپلماسی است. همزمان، حضور نظامی آمریکا در منطقه تقویت شده است، با گزارش‌هایی مبنی بر استقرار ناوگروه دریایی، در حالی که پنتاگون برای احتمال عملیات نظامی طولانی‌مدت علیه ایران آماده می‌شود.

این رویکرد دوگانه – که فشار اقتصادی را با تهدید اقدام نظامی ترکیب می‌کند – یکی از ویژگی‌های سیاست خارجی دولت ترامپ در قبال ایران است. همسویی استراتژیک با اسرائیل، متحد کلیدی آمریکا که به طور مداوم از موضع سخت‌گیرانه‌تری در قبال ایران حمایت کرده است، این جهت‌گیری سیاسی را بیشتر تقویت می‌کند. هر دو کشور نگرانی‌های عمیقی را در مورد جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران و نفوذ آن در خاورمیانه از طریق گروه‌های مختلف نیابتی به اشتراک می‌گذارند.

تصمیم برای هدف قرار دادن مشخص فروش نفت به چین، درک پیچیده‌ای از آسیب‌پذیری‌های اقتصادی ایران را برجسته می‌کند. ایالات متحده با استفاده از نفوذ خود بر یک اقتصاد جهانی بزرگ مانند چین، قصد دارد تأثیر تحریم‌های خود را به حداکثر برساند. با این حال، موفقیت این استراتژی به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله تمایل و توانایی چین برای انطباق، تاب‌آوری اقتصاد ایران، و پتانسیل پیامدهای ناخواسته، مانند تشدید منطقه‌ای یا پیشرفت سریع‌تر برنامه هسته‌ای ایران.

تحلیلگران بر این باورند که این فشار هماهنگ با هدف وادار کردن ایران به بازگشت به میز مذاکره تحت شرایطی است که برای ایالات متحده و متحدانش مطلوب‌تر باشد. اثربخشی «حداکثر فشار» موضوع بحث بوده است؛ برخی استدلال می‌کنند که ایران را به جای انطباق، به سمت نافرمانی سوق داده است. با این حال، توافق گزارش شده بین ترامپ و نتانیاهو، حداقل در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، نشان‌دهنده باور مداوم به اثربخشی آن است.

پیامدهای گسترده‌تر فراتر از روابط دوجانبه بین ایالات متحده و ایران است. این امر پویایی تجارت بین‌المللی، اجرای تحریم‌ها و تعامل پیچیده بین قدرت‌های جهانی را آزمایش می‌کند. با تحول اوضاع، جهان شاهد خواهد بود که آیا این کمپین فشار تشدید شده، بدون ایجاد درگیری گسترده‌تر یا بی‌ثباتی بیشتر منطقه، به اهداف اعلام شده خود دست می‌یابد یا خیر.

خبرگزاری اخباری