Westelijke Middellandse Zee getroffen door ongekende stormen: een wake-upcall voor de klimaatcrisis

Westelijke Middellandse Zee - Ekhbary Nieuwsagentschap

Westelijke Middellandse Zee getroffen door ongekende stormen: een wake-upcall voor de klimaatcrisis

Het westelijke Middellandse Zeegebied heeft dit jaar een onophoudelijke reeks extreme weersgebeurtenissen doorstaan, door sommigen vergeleken met een "atmosferisch machinegeweer" dat dodelijke storm na dodelijke storm afvuurt. Deze opeenvolging van meteorologische aanvallen heeft een diep spoor van vernietiging en menselijke tragedie achtergelaten in Spanje, Portugal en Marokko, waardoor gemeenschappen gedwongen worden de onmiddellijke en langetermijngevolgen van een snel veranderend klimaat onder ogen te zien.

Voor individuen als Andrés Sánchez Barea, een eigenaar van een pension in Grazalema, Spanje, manifesteerde de horror zich als water dat uit stopcontacten spoot, een huiveringwekkend teken van de overweldigende kracht van de natuur. In Portugal werd Nelson Duarte, een imker, geconfronteerd met de angstaanjagende hulpeloosheid toen hevige winden door Monte Real raasden, daken afrukten en bomen velden. Ondertussen was in de oude Marokkaanse stad Safi Amal Essuide getuige van een grimmige realiteit die zich ontvouwde toen een lijk uit een boot in de ondergelopen medina werd gehaald, een grimmige herinnering aan de menselijke kosten. Deze schrijnende persoonlijke verslagen onderstrepen het gedeelde trauma dat talloze inwoners in de hele regio hebben ervaren.

Grazalema, bekend als de natste stad van Spanje, kreeg in slechts twee weken tijd de hoeveelheid regen van een heel jaar te verwerken. Deze ongekende stortbui overbelastte de onderliggende karstwaterlaag, waardoor water via elke denkbare opening – vloeren, muren en zelfs stopcontacten – huizen binnendrong. De autoriteiten bevalen snel een volledige evacuatie, een besluit dat door velen werd geprezen. "Ik voelde veel angst", vertelde Sánchez Barea, wiens huis nog steeds in een exclusiezone ligt. "Eerst probeerden we het water weg te krijgen, maar we realiseerden ons dat het onmogelijk was." Mario Sánchez Coronel, die een textielwinkel runt die onder water kwam te staan, prees de tijdige reactie: "Ze handelden onder druk, en dat is niet makkelijk." Zijn woldekenfabriek leed wonderbaarlijk genoeg slechts lichte schade, een kleine sprankje hoop te midden van de verwoesting.

Over de grens in Portugal droeg de regio Leiria, een van de vier die in januari extreme regenval registreerden, de grootste last van krachtige winden. De luchtmachtbasis Monte Real registreerde een piekwindsnelheid van 176 km/u (109 mph) voordat het meetstation bezweek onder de storm. Storm Kristin dompelde hele gemeenschappen in duisternis en sneed elektriciteit, internet en telefoondiensten af in de vroege uren van wat een dodelijke ochtend zou worden. Nelson Duarte beschreef het angstaanjagende tafereel: "Het was rond deze tijd dat alles leek in te storten... De wind werd oorverdovend en meedogenloos, vermengd met het geluid van instortende structuren, vliegende dakpannen, brekende bomen en heftig slaande metalen platen." Hoewel het huis van Duarte de aanval doorstond, hadden anderen niet zoveel geluk. Ricardo Teodósio, een industriële schilder, verloor tragisch zijn leven toen een garagedak op hem en zijn vader instortte. João Lavos, commandant van de vrijwillige brandweer van Vieira de Leiria, bevestigde dat Teodósio een van de twee dodelijke slachtoffers was in het Carvide-Leiria-gebied die dag, waarbij de brandweer in slechts 24 uur op 50 stormgerelateerde incidenten reageerde. "Het was een ongekende situatie die immense schade veroorzaakte," verklaarde Lavos.

In Marokko werd de oude stad Safi, een centrum voor keramiek, geconfronteerd met een ander soort horror. Explosieve moddergolven overspoelden eind vorig jaar de souk, vernietigden pottenbakkerijen en veegden door de smalle, kronkelende straatjes van de medina. Van de 43 mensen die sinds half december in het hele land door stormen werden gedood, kwam een aanzienlijk aantal om in deze overstroomde stedelijke slagaders. Amal Essuide, die de chaos vanaf het dak van haar hotel zag afspelen, onderschatte aanvankelijk de omvang van de ramp. "Maar nadat we in de kleine boot stapten en ze iemand dood vonden, realiseerden we ons dat het heel moeilijk was. Het was eng," herinnerde ze zich, wat de plotselinge, overweldigende aard van de tragedie benadrukte.

De wetenschappelijke gemeenschap onderzoekt actief in hoeverre de klimaatverandering deze gebeurtenissen heeft verergerd. West-Europa is dit seizoen getroffen door 16 snel op elkaar volgende stormen, toegeschreven aan een verschuiving in atmosferische stromingen die volgens sommige wetenschappers vaker zullen voorkomen naarmate de planeet opwarmt. Hoewel de precieze rol van klimaatverandering bij de vorming van stormen nog onder de loep wordt genomen, bieden vroege analyses zorgwekkende inzichten. Climate Central ontdekte dat een mariene hittegolf, die de stormen begin februari aanzienlijk versterkte, door klimaatverandering tien keer waarschijnlijker werd. Bovendien concludeerde een recente studie van World Weather Attribution (WWA), hoewel nog niet collegiaal getoetst, dat koolstofvervuiling de regenval sterker en de overstromingen erger maakte. Observationele gegevens die in de WWA-studie worden geciteerd, tonen aan dat de meest extreme regendagen in Spanje, Portugal en Marokko nu een derde meer water laten vallen dan in de jaren vijftig. Clair Barnes, wetenschapper aan het Imperial College London en co-auteur, merkte op dat, hoewel klimaatmodellen een gemengd beeld geven, "andere bewijslijnen wel suggereren dat klimaatverandering de hoeveelheid water heeft verhoogd die in dat weersysteem beschikbaar is om als regen te vallen."

De officiële wetenschappelijke adviseurs van de EU waarschuwden onlangs dat Europa er kritisch in faalt zich aan te passen aan een hetere planeet en het extremere weer dat dit onvermijdelijk met zich meebrengt. Dit sentiment resoneert diep bij degenen die aan de frontlinie staan. In Portugal betreurde Nelson Duarte de ontoereikendheid van de noodwaarschuwingen, die er niet in slaagden het noodzakelijke niveau van publieke alarm te genereren. "Niemand was voorbereid op zo'n verwoestende kracht," verklaarde hij, er somber aan toevoegend dat het dodental veel hoger had kunnen zijn als de storm overdag had toegeslagen, in plaats van 's nachts. Het verrassingselement, gekoppeld aan de enorme intensiteit van de stormen, overviel velen. Terwijl Mario Sánchez Coronel in Spanje nadacht over de toekomst: "Na het 'slechte', komt dan het 'ergste'?" Deze vraag omvat de aanhoudende angst en de dringende behoefte aan robuuste, proactieve strategieën om gemeenschappen te beschermen tegen de toenemende bedreigingen van een veranderend klimaat.

Ekhbary Nieuwsagentschap