Laatste buiging voor 'De Laatste Keizer': Russische MMA-kolos bereidt zich voor op zijn laatste gevecht

Rusland - Ekhbary Nieuwsagentschap

Laatste buiging voor 'De Laatste Keizer': Russische MMA-kolos bereidt zich voor op zijn laatste gevecht

De wereld van Mixed Martial Arts (MMA) bereidt zich voor op een laatste afscheid van Fedor Emelianenko, een vechter die zo dominant en gerespecteerd is dat hij algemeen wordt beschouwd als een van de groten aller tijden. Op zaterdagavond zal in Californië de sport getuige zijn van de afsluiting van een legendarische carrière, wanneer 'De Laatste Keizer' voor de allerlaatste keer de kooi betreedt.

Het is passend dat Emelianenko's afscheidsgevecht zal plaatsvinden om het zwaargewicht wereldkampioenschap bij Bellator 290. Deze confrontatie met hoge inzetten tegen de Amerikaanse rivaal Ryan Bader biedt een verhaal van verlossing, aangezien Emelianenko een eerdere nederlaag tegen Bader wil wreken. Ongeacht de uitkomst is Emelianenko's nalatenschap als een van de meest gerespecteerde en invloedrijke figuren in MMA echter al onuitwisbaar veiliggesteld, gevormd gedurende een carrière die meer dan twee decennia omspant.

Op het hoogtepunt van zijn carrière bleef Emelianenko bijna tien jaar lang ongeslagen, een bewijs van zijn ongeëvenaarde vaardigheid en dominantie. De 46-jarige Russische icoon is een figuur van immens respect voor zowel fans als collega-vechters, en heeft enkele van de meest opwindende en memorabele momenten geleverd die de sport ooit heeft gekend. Hoewel Rusland sindsdien talloze supersterren en kampioenen heeft voortgebracht in grote organisaties zoals de UFC en Bellator, was het Emelianenko die als eerste de wereldwijde fantasie veroverde en zichzelf vestigde als de eerste echte MMA-icoon van zijn land.

Fedor Emelianenko werd geboren in 1976 in Rubizhne, Lugansk, en groeide op in een arbeidersgezin in de regio Belgorod in West-Rusland. Zijn vader was lasser en zijn moeder lerares. Zijn reis in de vechtsport begon rond zijn 11e met Sambo en Judo. Volgens zijn voormalige instructeur Vladimir Voronov was Emelianenko aanvankelijk geen uitzonderlijk talent, maar stond hij bekend om zijn onvermoeibare werkethiek en toewijding.

Na zijn dienstplicht in het Russische leger van 1995 tot 1997, behaalde Emelianenko de certificering 'Meester in de Sport' en kwam hij uit voor het Russische nationale team. Het was na deze periode dat hij besloot een professionele carrière na te streven in mixed martial arts. Zijn professionele debuut vond plaats in 2000 onder de 'Rings'-promotie in Yekaterinburg, waar hij de Bulgaarse tegenstander Martin Lazarov indrukwekkend onderwierp met een guillotine choke in de eerste ronde. Dit markeerde een sterke start van zijn carrière met 4 overwinningen en 0 nederlagen.

Zijn tweede gevecht in het buitenland, in Osaka, resulteerde echter in een controversiële TKO-nederlaag tegen Tsuyoshi Kohsaka na slechts 17 seconden vanwege een medische stop. Dit bleek een zeldzame hapering te zijn, aangezien Emelianenko bijna tien jaar lang geen nederlaag meer leed. Van april 2001 tot juni 2010 begon hij aan een iconische, schijnbaar onoverwinnelijke reeks van 28 opeenvolgende overwinningen, een reeks die deel is gaan uitmaken van de MMA-folklore.

Gedurende deze ongeëvenaarde periode van dominantie, versloeg Emelianenko een veelheid aan tegenstanders, vaak in de eerste ronde, door middel van diverse submissions en verwoestende knock-outs. Zijn ongeslagen reeks omvatte overwinningen op vier voormalige UFC-kampioenen, een Pride FC-kampioen, een voormalige en twee toekomstige K-1-kampioenen, en twee Olympische medaillewinnaars, wat de breedte van zijn elitecompetitie aantoont.

In 2002 voegde Emelianenko zich bij de prestigieuze Japanse Pride Fighting Championships na het winnen van het 'King of Kings'-toernooi van Rings. Een jaar later, bij Pride 25, nam hij het op tegen de zwaargewicht Braziliaanse krachtpatser Antonio Rodrigo Nogueira, die de grote favoriet was. Nogueira was zelf een geduchte kampioen, die het 'King of Kings'-toernooi in 2000 had gewonnen en belangrijke overwinningen had behaald tegen Bob Sapp en Heath Herring. Hij stond bekend om zijn ongelooflijke duurzaamheid en elite Braziliaanse Jiu-Jitsu vaardigheden.

Ondanks de geduchte reputatie van Nogueira, neutraliseerde Emelianenko de grappling-dreiging van de Braziliaan voordat hij een brute ground-and-pound aanval ontketende, waarmee hij een unanieme beslissingszege veiligstelde. Deze overwinning kroonde hem tot de tweede zwaargewichtkampioen in de geschiedenis van Pride. Emelianenko zelf citeert dit gevecht tegen Nogueira, dat de 14 gevechten durende ongeslagen reeks van de Braziliaan beëindigde, vaak als zijn favoriete gevecht. "Ik moest mijn vecht-IQ activeren en sleutels tot overwinning vinden. In die tijd was hij de beste vechter ter wereld," herinnerde de Russische legende zich.

Zijn heerschappij ging verder met de overwinning in een zwaargewicht Grand Prix en de revanche voor zijn eerdere controversiële nederlaag tegen Tsuyoshi Kohsaka. Een cruciaal moment in zijn carrière kwam in augustus 2005 bij Pride FC, in wat algemeen wordt beschouwd als het 'Gevecht van het Decennium' van MMA. Emelianenko nam het op tegen de Kroatische striking-sensatie Mirko 'Cro Cop' Filipović in een langverwachte confrontatie. Ondanks een gebroken neus tijdens het gevecht, toonde Emelianenko ongelooflijke moed en vaardigheid om 'Cro Cop' te verslaan met een unanieme beslissing.

Emelianenko verloor nooit zijn Pride zwaargewichttitel en verdedigde deze met succes voor de laatste keer op oudejaarsavond 2006 tegen de Zuid-Koreaanse reus Hong-man Choi, een gevecht waarbij het enorme verschil in lengte een belangrijk gespreksonderwerp was. In 2007 maakte Emelianenko gebruik van een speciale clausule in zijn contract, waardoor hij onder andere banners kon vechten zolang de evenementen op Russische bodem werden gehouden. Hij behaalde een overwinning tegen Matt ...

Ekhbary Nieuwsagentschap